وبلاگ تخصصی آموزش معلمان و اولیا نابینایان
وبلاگ تخصصی آموزش معلمان و اولیا نابینایان

آخرین ارسال های تالار گفتمان
هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .

آموزش نصب و راه اندازی چاپگر Index و نرم افزار Winbraille

 

index

در این پست می خواهیم با هم یک چاپگر بریل از نوع اندیکس را با هم نصب و با آن کار کنیم.

ابتدا از اتصال کابل برق و دیتای چاپگر مطمئن شوید.

معمولا همراه هر چاپگری یک CD راه انداز وجود دارد که درایورها و نرم افزارهای لازم را در خود جای داده است.

پس از گذاشتن CD داخل CD-ROM یا DVD-ROM و یا .... و بالا آمدن آن، به سراغ فایل نصبی می رویم.

در اینجا فایل نصبی که قرار است من آن را نصب کنم، مربوط به درایور چاپگر اندیکس و همینطور نرم افزار Winbraille ( نرم افزاری جهت تایپ و تبدیل بریل) است.

با دابل کلیک بر روی فایل مربوطه (که می تواند برای شما هر اسمی داشته باشد ولی پسوند آن exe می باشد) پنجره ی زیر نمایان می شود:

 1

بر روی Next کلیک می کنیم.

 2

در این پنجره گزینه ی I accept the agreement  را انتخاب کرده و بر روی Next کلیک می کنیم.

 3

بر روی Next کلیک می کنیم.

در پنجره ی زیر می توانیم مسیر نصب نرم افزار Winbraille  را تغییر دهیم. سپس بر روی دکمه ی Next کلیک می کنیم.

 4

در این پنجره از شما می خواهد که نصب درایور یا نرم افزار Winbraille را انتخاب کنید. اما شما فقط بر روی Next کلیک کنید. چون بطور خودکار بعدا درایور نیز نصب می شود.

 5

بر روی Next کلیک می کنیم.

 6

بر روی Next کلیک می کنیم.

 7

در شکل زیر بر روی Install کلیک می کنیم.

 8

 

 9

صبر می کنیم تا فرایند نصب انجام شود.

در پنجره ی باز شده بر روی Next کلیک می کنیم.

 10

در این پنجره نوع چاپگر مان را انتخاب می کنیم. چون چاپگر من از نوع Everst است کاری با سایر گزینه ها ندارم. و بر روی Next کلیک می کنیم.

 11

در پنجره ی زیر بر روی دکمه Yes کلیک می کنیم.

12

در پنجره ی باز شده بر روی Next کلیک می کنیم.

 13

در اینجا هم بر روی Next کلیک می کنیم.

 14

در پنجره ی باز شده بر روی Next کلیک می کنیم.

15

مجددا در اینجا نوع چاپگر را انتخاب می کنیم.

 16

در پنجره ای که باز می شود می توان نام چاپگر را به دلخواه عوض کرد. و بر روی Next کلیک کنید.

 17

در این پنجره می توانید چاپگر را بین چند کامپیوتر داخل شبکه به اشتراک بگذارید. بر روی Next کلیک کنید.

 18

در این جا بر روی Finish کلیک کنید.

19

 

 20

صبر می کنیم تا فرایند نصب انجام شود.

در این جا بر روی Finish کلیک کنید.

 21

بصورت خودکار برنامه ی Winbraille اجرا شده و از شما می خواهد بعنوان نمونه یک پرینت بگیرید. اما این کار را نکنید. چون می خواهیم زبان فارسی را به نرم افزارمان معرفی کنیم.پس بر روی Cancel کلیک کنید.

 22

 

یک بار برنامه را ببندید و مجددا آن را اجرا کنید.

در منوی View گزینه ی Professional Edition را انتخاب کنید.

 23

 

 24

در این پنجره بر روی Yes کلیک کنید.

برنامه یکبار بسته و بصورت خودکار دوباره باز می شود.

در منوی Profile گزینه ی Translate را انتخاب کنید.

25

در پنجره ی باز شده از قسمت Rule File زبان فارسی را انتخاب نمایید. و بر روی دکمه ی Update Template کلیک کنید.

 26

در این پنجره بر روی OK کلیک کنید.

 27

 

حالا می خواهیم یک متن را بنویسم. پس از منوی File بر روی گزینه ی New کلیک می کنیم.( دکمه های Ctrl+N)

 28

در این پنجره بر روی OK کلیک کنید.

 29

یک متن به دلخواه بنویسید.

 30

برای تبدیل متن به خط بریل از منوی Braille گزینه ی Translate را انتخاب می کنیم.(دکمه های Ctrl+T)

 31

متن ما به شکل زیر در می آید. اما این نوع از تبدیل ما را به دردسر زیادی می اندازند. پس بر روی دکمه ی خروج کلیک کنید.

 32

برای حل این مشکل از منوی Profile گزینه ی Manage Profile را انتخاب کنید.

33

در پنجره ی باز شده بر روی دکمه Edit کلیک کنید.

 34

در پنجره ی باز شده گزینه ی Show Braille را انتخاب کرده و بر روی دکمه ی Update Profile کلیک نمایید.

 35

حال مجددا یک متن تایپ کنید و آن را ترجمه کنید. (دکمه های Ctrl+T). نتیجه بصورت زیر خواهد بود.

 36

برای چاپ از منوی فایل گزینه ی Emboss را انتخاب کنید.(Ctrl+B)

 37

بر روی OK کلیک کنید تا چاپگر شروع به کار کند.

38

یک نکته:

برنامه ی Winbraille بیشتر برای ویندوز XP وجود دارد. اما نسخه ی مخصوص ویندوز 7 هم در اینترنت موجود است ولی تا جایی که تا این لحظه من جستجو کردم فقط برای ویندوز 7 ،32 بیتی موجود است.

اگر قصد دارید بر روی ویندوز 64 بیتی خود این برنامه را اجرا کنید خواه ناخواه مجبور خواهید شد که از برنامه ی xp mode استفاده کنید.

 

در پست های بعدی به ویرایش و اصلاح کارکترهای اشتباه بریل، خواهیم پرداخت.



لینک ثابت
موضوع : تکنولوژی - سایر وسایل
ارسال توسط blind
بازدید : 231 مرتبه
تاریخ : 27 بهمن 1393

علائم خط بریل بطور کامل در سایت سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور قرار دارند. در صورت تمایل می توانید آنها را از لینک زیر دانلود کنید.

لینک دانلود

دانلود از پیکو فایل

حجم 4 مگابایت



لینک ثابت
موضوع : بریل آموزی - پیشرفته
ارسال توسط blind
بازدید : 420 مرتبه
تاریخ : 22 اسفند 1392

کودکان آسیب دیده بینایی را وارد جامعه کنیم

یکی از مسائلی که معلولین با آن روبرو هستند برخوردهای اجتماعی می باشد. چه برخورد دیگران با آنها و چه نحوه رفتار آنها با سایر افراد. این مورد (تعاملات اجتماعی) زمانی بیشتر به چشم می خورد که کودک آسیب دیده بینایی برای ادامه تحصیل مجبور می شود که وارد کلاس های تلفیقی شود و یا اینکه پس از پایان 12 سال تحصیل در مدرسه مجبور است وارد دانشگاه شود. اما چه اتفاقی می افتد؟ دورنمای غیر قابل پیش بینی برای آنها و جامعه وجود دارد. به درستی نمی دانیم برخورد سایرین با آنها چگونه است و یا اینکه آنها با افراد عادی چه برخوردی می کنند؟ دلیل اینکه نمی دانیم این است که جامعه ما دید درستی نسبت به افراد آسیب دیده بینایی ندارند. بگذارید یک دورنمای عمومی را با یک مثال طولانی به شما ارائه بدهم:

یک دانش آموز نابینا پس از گذراندن دوره ابتدایی وارد مدرسه عادی می شود. دلیل این امر هم مشخص است چون بعلت آمار پایین دانش آموزان نابینا کلاس متمرکز برای آنها تشکیل نمی شود .البته این بدین معنا نیست که آموزش و پرورش استثنایی او را رها کرده است بلکه برای دانش آموز یک معلم رابط تعیین می کنند که بر حسب معلولیت (نابینا 4 ساعت در هفته و کم بینا 2 ساعت در هفته) زمآنهای خاصی را در مدرسه حضور دارد و وظیفه مشخص او توضیح شرایط روحی و روانی و اموزشی دانش آموز برای کادر اجرایی و آموزشی مدرسه است. او تدریس نمی کند، برگه دانش آموز را تصحیح نمی کند و نمره نمی دهد. تنها در صورت لزوم به رفع اشکال و برگردان برگه های بریل به بینایی جهت تصحیح معلم مربوطه می پردازد. در برخی از امتحانات هم نقش منشی را برای دانش آموز ایفا می کند.در کنار این موارد هر هفته دانش آموز را می بیند و شرایط او را جویا می شود در صورت مشکل سعی می کند آنرا رفع کند.

حال دانش آموز می خواهد وارد مدرسه عادی شود اولین مانع اینجاست که می خواهد ثبت نام کند . مدیر و مسئول ثبت نام که تا حالا با دانش آموز نابینا برخورد نداشته از ثبت نام او امتناع می کند دلیلش هم این است که :" معلمان ما که روش کار با این دانش آموزان را نمی دانند". البته بعضی از مدیران مدارس عادی با شرط دانش آموز را ثبت نام می کنند. یا ممکن است دانش آموز کم بینا به مدرسه ای مراجعه کند و به محض دیدن عینک شیشه ضخیم او و پس از ان دیدن آرم آموزش پرورش استثنایی روی پرونده اش فکر کند که او یک دانش آموز عقب مانده است.... حالا ممکن است او(مدیر) شخصی باشد که از قانون کلاسهای تلفیقی آگاهی داشته باشد و یا اطلاعاتی در این زمینه دارد در نهایت ثبت نام انجام می شود.

قسمت دوم مربوط می شود به معلمان مدارس عادی حالا دانش آموز و والدین و معلم رابط باید به هر روش ممکن معلمان نا آگاه را توجیه کنند که شرایط کار به چه شکل است. از آنجایی که معلم رابط در همه روزه در مدرسه حضور ندارد و اول سال معلم هر درس وارد کلاس می شود و دانش آموز نابینا را می بیند (اگر اطلاعات لازم را نداشته باشد) شروع می کند به سوال پیچ کردن دانش آموز "شما چطور درس می خونید؟" "بهم نشون بده چطور می نویسی و میخونی" حالا من به تو چطور درس بدم؟" و ..... زنگ بعد معلم بعد و .... دومین ضربه را دانش آموز اینجا می خورد. ضربه بدین جهت است که دانش آموز از توجهی که بر مبنای نقص باشد بیزار است.

پس از پذیرفتن دانش آموز در کلاس درس دو حالت پیش می آید یا اینکه بشدت مورد توجه معلمان قرار می گیرد و یا اینکه بعلت معلولیت از دید آنها مخفی می ماند.

در حالت اول بیشتر ترحم است که باعث جلب توجه می شود که این اصلا توجیه عقلانی ندارد. در این حالت همواره بیش از سایر دانش آموزان مورد توجه معلم قرار می گیرد و بیشتر اوقات در صورت ضعف کلاس معلم مربوطه او را با سایرین مورد قیاس قرار می دهد و این امر باعث می شود که همکلاسی ها از دانش آموز آسیب دیده بینایی متنفر شوند و در صدد تلافی برآیند. ممکن است معلم از روی ترحم دانش آموز را از امتحان و پرسش و تکلیف معاف نماید که در این صورت نیز خود دانش آموز آسیب می بیند و دچار افت تحصیلی می شود.

در حالت دوم دانش آموز از دید معلم مخفی می ماند و قاعدتا پشت سر آن از آموزش محروم می ماند . اجازه دهید با یک مثال این موضوع را تشریح کنیم. مثلا معلم ریاضی حوصله ی این را ندارد که صبر کند تا دانش آموز نابینا مطلب را یادداشت کند و یا تاکیدش بر نوشتن روی تابلوست بنابر این با این اوضاع دانش آموز از کلاس جا می ماند. در همه این موارد نتیجه، ضربه های روحی و اموزشی است.

حالا بد نیست ببینیم که دانش آموزان با دانش آموز استثنایی چه برخوردی دارند. البته داشتن یک چشم انداز قدری سخت است چون مشخص نیست دانش آموز ما به چه نوع مدرسه ای و در چه منطقه ای از شهر یا بخش می رود. در هر صورت و در هر منطقه ای یک نتیجه مشترک رخ می دهد کنجکاوی سیری ناپذیر بچه ها باعث پرسش سوالات پی در پی و گاهی بی ربط می شود: " نابینا ها چطور می خونن؟" "اصلا نابیناها خواب می بینن؟" " رنگ واسه تو چه معنی داره؟" " از اول اینطور بودی؟" " چطور غذا می خوری؟" و کلی سوال مربوز و نامربوط دیگر. گاهی هم دانش آموز ما مورد اذیت و آزار بچه هایی می شود که به شکل صحیحی تربیت نشده است.

اجازه دهید بعد دیگری از این قضیه را شرح دهیم. آن هم این است که برخورد دانش آموز نابینای ما چطور باعث انزوای خود می شود. در کلاس متمرکز معلم آموزش دیده است و همکلاسیان هم مثل او هستند پس هیچکدام از مشکلات بالا را ندارد. اما دانش آموز با صبر معلم مواجه است بنابراین پس از ورود به مدرسه عادی می بیند که معلم با صبر و حوصله معلم ابتدایی خود مواجه نیست. البته این هم دلیلی دارد و ان هم این است که در کلاس متمرکز تعداد معدودی دانش آموز وجود دارند اما در مدارس عادی تعداد دانش آموزها بیشتر هستند و معلم وقت رسیدگی به تک تک آنها را ندارد. پس دانش آموز آسیب دیده بینایی فکر می کند معلم با او لج است. یا سایر دانش آموزان از روی محبت سعی می کنند دست او را بگیرند و در زنگ تفریح با او قدم بزنند و یا او را به بوفه مدرسه ببرند.اما دانش آموز ما این حرکت را توهین قلمداد می کند و با آنها برخورد تندی می کند. اصطلاحی که آن را می دانیم این است "حیا به چشم است" می دانیم که دانش آموزان نابینا تا حدی بی پروا برخورد می کنند و با سایرین در صورت تهدید به تندی سخن می گویند. حالا ممکن است با معلمان و شاگردان جدید نیز همینگونه برخورد کند. عموما در این موارد کادر مدرسه او را فردی بی ادب قلمداد می کنند.

با این چشم انداز کلی باید چه کاری انجام دهیم؟

آیا باید همچنان آنها را در کلاس های متمرکز جمع کنیم؟ یا در صورت عدم تشکیل کلاس متمرکز باید ترک تحصیل کنند؟ و یا به مدارس شبانه روزی استثنایی بروند؟ پاسخ منفی است. برای اینکه به تعادل برسیم لازم است هم مدارس و افراد عادی با نابینایان از نزدیک آشنا شوند و هم نابینایان شرایط زندگی واقعی را از نزدیک لمس نمایند. راههای متعددی برای انجام این کار وجود دارد. اما موردی که در کشور ما جواب می دهد این است که در کنار کلاسهای متمرکز هم دانش آموز استثنایی با همسالان عادی آشنا شود و هم بچه های عادی آنها را از نزدیک ببینند و با آنها ارتباط برقرار کنند بعنوان مثال دانش آموزان ابتدایی به مدارس استثنایی بروند و برعکس. این کار باعث می شود که همه بدانند که فرق دانش آموز نابینا، کم بینا، ناشنوا، کم شنوا (که اشتباه به آنها لال گفته می شود) سی پی، اتیسم و کم توان و سایر اختلالات در چیست. متاسفانه امروز حتی در آموزش پرورش ما فرق آموزش و پرورش استثنایی را با بهزیستی نمی دانند. بعنوان مثال معلم رابط باید کل مدرسه را توجیه کند که هیچ ربطی به بهزیستی و مددکاری اجتماعی ندارد. یا مشاهده می شود وقتی دانش آموزان را برای بازدید از یک مجموعه می بریم "نگهبان می گوید قرار بوده که از بهزیستی بیایند بازدید چیزی در مورد آموزش و پرورش استثنایی نگفتن" اگر آموزش از زیر ساخت شروع شود این مشکلات کمتر خواهند شد.

والدین گرامی

برای اینکه کودک خود را برای زندگی مستقل آماده سازید لازم است از همان اوایل به او کمک کنید که وارد جامعه شود. او را به مهمانی ببرید. در بعضی از خرید ها همراهتان بیاید یا حتی گاهی او را به مغازه های نزدیک خانه بفرستید تا خرید کند.(البته برای اوایل بدون اطلاع او از دور مراقب او باشید تا مشکلی برایش پیش نیاید) بعضی از کارهای در توانش را به او بسپارید تا احساس عزت نفس کند و خودش را باور کند مثلا گاهی از او بخواهید در چیدن سفره کمکتان کند. اگر لباسش را بد پوشیده با کلام او را راهنمایی کنید تا خود را مرتب کند. فعالیتهای زیادی برای این امر وجود دارد که خودتا می توانید به آنها فکر کنید و نحوه انجامشان را طراحی کنید.

نتیجه گیری

برای اینکه مشکلات این طمینه کاهش یابد لازم است که هم مسئولان و هم والدین و هم هرکسی که در این زمینه دخیل است وارد کار شوند تا در کوتاهترین زمان ممکن به نتیجه مطلوب برسیم.



لینک ثابت
موضوع : بدون موضوع - بدون موضوع
ارسال توسط blind
بازدید : 431 مرتبه
تاریخ : 22 بهمن 1392

ضعف بریل خوانی

بریل خوانی

در این سالها بیشترین ضعفی که معلمان و اولیا نابینایان از آن گله مند هستند ضعف رو خوانی بچه ها با خط بریل است. حال نکته اینجاست در بسیاری از موارد اولیا و مربیان نقش عوامل محیطی را نادیده می گیرند و دانش آموز و یا روش کار معلم را مقصر می دانند. البته در اینجا منظور ما دانش آموزهای نابینا با هوش بهر عادی هستند. اما چه می شود که یک کودک نابینا در خواندن حروف دچار مشکل می شود؟

نوع کاغذ

عوامل مختلفی ممکن است باعث این اختلال شود مثلا نوع کاغذ؛ این یک نکته ظریف است که ما اغلب آنرا نادیده گرفته ایم. اما چطور؟ دانش آموزها اغلب بخاطر ضخامت کاغذ های 25 گرمی بریل رو به کاغذهای معمولی می آورند درست است که این کاغذها راحت سوراخ می شوند اما به همان راحتی هم صاف می شوند و این خود دلیلی است که بچه نتواند نقاط را تشخیص دهد.

استفاده از لوح های نامرغوب

مدتی است که لوح های بریلی که تولید میشوند دقت لازم را ندارند. یعنی اینکه دو صفحه لوح به درستی روی هم مچ نمی شوند به همین خاطر دانش اموز هر قدر که قلم را فشار می دهد نقطه مناسبی ایجاد نمی شود. به دنبال نوشتن حروف ناقص خواندن ناقص هم پدید می آید. گاهی هم ابتدا لوح مشکلی ندارد اما پس از مدتی دچار ایراد می شود دلیل این امر هم آن است که جنس الواح قبلی از کائوچو بود اما در حال حاظر به دلیل ارزان تمام شدن، از پلاستیک استفاده می کنند. روشن است که پلاستیک توان مقاوت در برابر حرارت را ندارد و در صورتی که در مجاورت بخاری قرار بگیرد خم می شود و دقت سابق را نخواهد داشت.

مشکلات توانبخشی

لازمه اینکه هر انسانی یک مهارت را یاد بگیرد این است که دارای حواس سالمی باشد. دانش آموز نابینا برای بریل خوانی به لامسه اش متکی است اما گاهی فراموش می شود که برخی از آنان به کار درمانی نیاز دارند زیرا لامسه شان آنطور که باید و شاید برای بریل خوانی قوی نیست. مثلا مشاهده می شود عضلات پنجه کودک آنقدر قوی نیستند که که با قلم کاغذ را سوراخ کنند. و یا در تشخیص نقاط مشکل دارند به فرض اگر حرف "ب" زیر انگشتشان قرار گیرد می گویند که "یک نقطه گنده است". و نه اینکه نقاط 1و2.

مشکلات آموزشی

نکته ای که در اینجا ذکر می شود مربوط به نوع خط بریل است و نمی توان آنرا تغییر داد. برخی از معلمانی که به تازگی و بدون تجربه های آموزشی تخصصی تربیت معلم با دانش آموزان نابینا مواجه می شوند ادعا می کنند که کار معلمان و مربیان پایه های آمادگی و اول دبستان ایراد داشته که دانش آموز من نمی تواند حروف را به درستی تشخیص دهد. آنها می گویند که بچه از راست به چپ می خواند (همانطور که می نویسد) یا مبنای شماری گذاری اش برای نقاط همان مبنای نوشتاری (از راست به چپ شماره گذاری کردن) است. با این توضیحات کسی به این نکته توجه ندارد که شرایط خط بریل بسیار متفاوت از خط بینایی است. برای روشن شدن موضوع به دانش آموزان عادی توجه کنید، آنها همواره از راست به چپ می نویسند و همانطور هم می خوانند و حروفشان هم آیینه ای نمی شود( اتفاقی که در خط بریل می افتد). حال از آنجایی که کودکان در این سن هنوز به مسائل تک بعدی نگاه می کنند برایشان سخت است که در یک مسئله (مثل خواندن بریل) دو بعد را در نظر بگیرند؛ که با یک قانون بنویسند و برخلاف آن قانون، مجددا بخوانند. اما دانش آموزان عادی این مشکل را ندارند چون با یک قانون می نویسند و با همان قانون هم می خوانند. از این مورد که بگذریم زمان آموزش است که به این مشکل دامن می زند چون ابتدا دانش آموز اول نوشتن را یاد می گیرد و بعد خواندن، این اولویت برای او تثبیت می شود. قاعدتا زمان بیشتری برای نوشتن صرف می شود تا خواندن. بنابراین دانش آموز در قانون نوشتن تثبیت می شود و از خواندن صحیح جا می ماند.

اختلال یادگیری

قانونی که برای اختلالات یادگیری وجود دارد این است که کودکی دارای اختلال است که اولا سالم باشد و ثانیا تنها در یک یا دو درس مشکل داشته باشد. و مشکل ما در همان "اولا" متوقف شده. زیرا بچه نابینا یا کم بینا سالم نیست. اما ممکن است دانش آموز آسیب دیده بینایی اختلال یادگیری از جمله اختلال خواندن هم داشته باشد.

نتیجه گیری

برای اینکه این مسائل رفع شوند ابتدا لازم است مشکلات محیطی برطرف شوند. یعنی اینکه با اهتمام والدین دانش آموزان از کاغذهای مناسب برای نوشتن استفاده کنند. در موازات آن تولیدی ها از مواد مرغوب برای تولید لوح استفاده کنند یا حد اقل با دقت بیشتر به تولید بپردازند.

وجود نیروهای توانبخشی در مدارس استثنایی جز لاینفک چارت آنها می باشد. اما تا جایی که مشاهده می شود براساس آمار دانش آموزان نابینا، چندان به آنها تعلق نمی گیرد. که لازمه این قضیه توجه مسئولان آموزش و پرورش است.

برای رفع مشکل آموزشی نمی توان قانون خط بریل را تغییر داد اما می توان با افزایش دادن زمان بریل خوانی تا حدی این مسئله را حل کرد. البته ناگفته نماند ممکن است سن رشدی کودک این اجازه را ندهد که تا سن خاصی او به درستی قوانین خواندن و نوشتن را درک کند . که برای این منظور توصیه می شود چندماهی به او فرصت داده شود.

اگر قانون اختلال یادگیری مورد بازبینی قرار گیرد قاعدتا می توان کودک آسیب دیده بینایی با اختلال خواندن، نوشتن ،حساب و ... را در زیر چتر خود قرار دهد.( البته نیروهای اختلالات مجبور به یادگیری خط بریل می شوند)

 



لینک ثابت
موضوع : بریل آموزی - مقدماتی
ارسال توسط blind
بازدید : 429 مرتبه
تاریخ : 23 دی 1392

یک استعداد برای اتیسم – نابینا

هر چند معلولیت اتیسم نابینا چندان رایج نیست اما چند تن از آنها جز مشاهیر به حساب می آیند مثل :درک پراویسینی، لسلی لمکی و تونی دی بلایس که همگی اتیسم نابینا هستند و البته موسیقی دان. البته این استعداد کمی نیست با وجود تداخل دو معلولیت با یکدیگر. حال یک اتیسم نابینای دیگر به اسم کریستوفر دافلی نیز وجود دارد با همین استعداد. ویدئو های متعددی در فضای اینترنت دارد که برای نمونه یکی از آنها را برای دانلود گذاشته ام.

کریستوفر دافلی

دانلود. فرمت mp4  با حجم 18 مگابایت

توجه: شاید نا امید کننده به نظر بیاید اما معلمان و مربیان و اولیا این کودکان (کودکان اتیستیک) توجه داشته باشند بسیاری از کارهای این بچه ها فقط جنبه کلیشه ای دارند مثلا:

  • ردیف کردن عروسک یا اسباب بازی هایشان بر اساس یک ویژگی مثل اندازه، رنگ و یا هر چیز دیگر.
  • یا اینکه والدین مدعی می شوند که بچه ما می تواند جدول ضرب را از حفظ بگوید.
  • و یا اینکه دانش آموز من می تواند اعداد را از 1 تا .... بگوید.
  • یا اینکه ترانه ها را خیلی خوب حفظ می کند.

اما بدانید که برخی از توانایی های این افراد تنها جنبه کلیشه ای و ریتمیک دارند. اگر به مثال های بالا توجه کرده باشید همگی تابعی از یک نظم ریاضی و ثابت هستند.مثلا اگر کودکی که شعر ، سرود و یا ترانه حفظ می کند بخواهید حرف بزند در این زمینه از خودش ضعف نشان می دهد پس می شود نتیجه گرفت که همواره انجام یک فعل توسط کودک اتیستیک بیانگر توانایی بالای او نیست.

اما در نظر نیز داشته باشید همیشه اینگونه نیست و ممکن است واقعا بچه یا شخص بزرگسال یک استعداد واقعی داشته باشد مثلا اگر شخص اتیستیک چندین اهنگ مختلف بسازد و یا شعرهای متعددی را تحریر کند(منظور این است که همیشه یکی دو شعر یا آهنگ را اجرا نکند) می توان اعتراف کرد که او صاحب یک استعداد واقعی است.



لینک ثابت
موضوع : بدون موضوع - بدون موضوع
ارسال توسط blind
بازدید : 621 مرتبه
تاریخ : 17 دی 1392

خواب دیدن نابینایان

خواب و رویا جز جالبترین، عجیبترین و ناشناخته ترین وی‍ژگی های انسان هستند. در همه تمدنهای تاریخی و ادیان به آن توجه ویژه ای داشته اند. همه ی افراد اعم از افراد عادی تا افراد متخصص و دانشمند در باره خواب نظر می دهند که چرا ما خواب می بینیم و به چه معنی هستند. در حال حاضر من نمی خواهم بگویم که خواب و رویا به چه معنی است فقط قصد دارم برخی از نظریاتی که می گویند چگونه خواب میبینیم را در اینجا مطرح کرده و سپس نتیجه بگیریم که کیفیت خواب نابینایان به چه شکل است.

خواب نابینایان

نظریات رویا

شاید به نظر بی ربط باشد اما برای اینکه بهتر به پدیده خواب و رویا آشنا شویم بهتر است نظریات چندتن از نظریه پردازان را بیان کرده و در هر یک از آنها تامل نماییم.

  • ارسطو: بطور خلاصه ارسطو عقیده دارد که خواب فعالیت روح شخصی است که بخواب رفته است. مثلا اگر شخصی که تب دارد بخواب برود خواب می بیند که در آتش و یا در یک محیط گرم قرار دارد.
  • موری: در خواب ما در واقع آرزوها و خواسته ها و کرده های خود را می بینیم.
  • جسن: محتوی رویا کم و بیش تابع شخصیت فردی، جنس ، سن، وضع تحصیلات، عادات حوادث و تجارب تمام دوره زندگانیست.
  • ل.شترامپل: کسی که خواب می بیند از عالم خودآگاهی منحرف می شود. روح در هنگام رویا تقریبا معدوم است و کاملا از خاطرات عادی و شیوه ی هنگام بیداری خود عاریست.
  • هافنز: رویا زندگانی موقع بیداری را ادامه می دهد و رویاهای ما پیوسته با محتویاتی که اندکی پیشتر در خودآگاهی ما وجود داشتند، مربوط است و یک مشاهده موشکافانه تقریبا همیشه موید این موضوع است که رویا با حوادث روز پیش مربوط است.
  • برخی از صاحبنظران عقیده دارند که خواب ها فقط متاثر از گذشته و حال هستند که در واقع از منابع حافظه ما استفاده می کنند.
  • عصب شناسان و کسانی که دیدگاه فیزیولوژیک دارند می گویند که تحریکات عصبی داخلی و خارجی باعث خواب دیدن ما می شوند و از آنجایی که مغز هشیاری کامل ندارد آنها را بر اساس قاعده و قانون روزانه تدوین نمی کند به همین خاطر منطقی نیستند. مثلا اگر نیمه شب ما سردمان شود خواب میبینیم در یک روز سرد زمستانی هستیم. و یا اگر دچار مشکل گوارشی شویم به احتمال زیاد خواب می بینیم که در یک محله کثیف در حال راه رفتن هستیم.

اینها گوشه ی کوچکی از نظریات بسیار در مورد خواب و رویا است. من نمی خواهم بگویم که کسی درست می گوید یا غلط . هر شخصی از دیدگاه خود به رویا نگریسته است. از این گذشته تحلیل رویا کاری بسیار تخصصی است و بنابر این وارد این مطلب هم نمی شوم. تنها از ارائه این نظریات قصدم این است که به وجه اشتراک آنها اشاره کنم. همه این نظریات در وابستگی خواب به زندگی و رخدادهای زندگی اشاره دارد. به عبارتی اگر ما بواسطه حواس تجربه ای را نداشته باشیم نمی توانیم رویایی را داشته باشیم.

کیفیت خواب نابینایان

خواب نابینایان

با توجه به نظریات و نظر خود نابینایان بزرگسال به این نتیجه می رسیم که خواب آنها نیز تابعی از تجربیاتشان است. یعنی از آنجایی که این افراد تجربه بینایی کاملی ندارند( به استثنا کسانی که قبلا بینایی داشته اند) و بر پایه سایر حواس به کاوش در محیط می پردازند پس قاعدتا حافظه آنها بیشتر شامل صدا، بو ، لامسه است. چون خواب از اطلاعات حافظه ما ساخته می شود پس جنس خواب افراد آسیب دیده بینایی بیشتر شامل صدا و لامسه است. اما اگر شخص مقداری بینایی داشته باشد همان مقدار اطلاعات در حافظه اش ثبت می کند و این بر نوع و کیفیت خوابهایش اثر می گذارد. با سوالهایی که از افراد آسیب دیده بینایی پرسیده ام آنها نیز تایید کرده اند که همواره به این شکل خواب می بینند. البته این را نیز باید در نظر داشته باشیم که خواب دنیای رازآلود خود را داراست و تابع قانون یکسان و مشخصی نیست و حتی ممکن است شخص نابینایی پیدا شود و بگوید که من در بعضی از رویاها می توانم ببینم. اشخاص آسیب دیده بینایی نیز همانند سایر افراد خواب ترس ها ، آرزوها و نیز رویاهای صادقه می بینند.



لینک ثابت
موضوع : مطالب عمومی(بدون موضوع) - عمومی
ارسال توسط blind
بازدید : 409 مرتبه
تاریخ : 11 دی 1392

 

 

اتیسم – نابینا

 

در نگاه اول هر کودک چند معلولیتی بار مضاعفی از نا امیدی بر والدین و معلمان اعمال می کند. اما به تدریج با شناخت توانایی های دیگر کودک ، شرایط به تدریج تغییر می کند. اتیسم بعلت ناشناخته بودن علتش و بسیاری از موارد دیگر به یکی از معلولیتهای هراس آور برای جامعه تبدیل شده است. حال فرض کنیم اگر یک کودک اتیسم دارای نقص دیگری هم باشد چه؟مثل آسیب بینایی. در اولین برخورد با این موضوع نا امیدی و نداشتن راه حل هر انسانی را در بر می گیرد. و تفکراتی از این دست به سراغش می آید:

 

  •      کاش اقلا فقط نابینا بود.
  •       ای کاش تنها اتیسم بود.
  •       حال که نه ارتباطی دارد و نه بینایی چه کار کنم؟
  •       شاید اگر بینایی داشت بهتر می توانست ارتباط برقرار کند.
  •      و...

 

بله این گونه افراد حق دارند که با این دیدگاه به سراغ این بحران بروند. زیرا یکی از مولفه های اتیسم نقص در ارتباط است ،البته در این نوشته قصد ندارم که به شرح و توضیح اتیسم بپردازم زیرا منابع بسیاری در فضای اینترنت وجود دارند که بطور مفصل به این موضوع پرداخته اند. ولی قبل از شروع بحث به یک نکته اشاره می کنم:

 

لزوما هر کودک اتیستیک که بینایی دارد ارتباط مناسبی ندارد.

 

هدف من این است که بگویم شرط اساسی برای برقراری ارتباط و یا شناخت و یا خودیاری بینایی نیست.

 

بسیار مشاهده شده کودک اتیستیکی که بینایی داشته است اما تمرکز بینایی نداشته. و عدم تمرکز بینایی چندان با نابینایی فرقی ندارد. مثلا کودک حدود 10 سال سن دارد اما حتی نمی تواند مهارتهای خودیاری خود را بطور کامل انجام دهد. و یا نمی تواند ارتباطی متناسب با سن خود را بروز دهد.

 

از سوی دیگر بسیار دیده می شود که فرد نابینای معمولی (بدون معلولیت دیگر) هم توان خودیاری کامل را ندارد (البته عمومیت ندارد). مثلا فرد نابینا که حتی بزرگسال است و موفقیت های تحصیلی فراوانی را بدست آورده ،هنوز بطور کامل و مرتب نمی تواند غذا بخورد و مقداری از آنرا روی لباس خود می ریزد، مقداری را هم روی زمین و ...

 

اما این دو مثال چه چیزی را روشن می کند؟ اینکه نه وجود بینایی ضامن موفقیت تعاملی و ارتباطی و خودیاری است و نه هوش بهر بالا. بلکه باید  قضیه را از نگاهی متفاوت دنبال کرد.

 

بگذارید در اینجا مثالی را ارائه دهم که جای تعجب دارد. به عینه دانش آموز اتیسم - نابینایی را دیدم که توان خودیاری خود را به اندازه یک انسان عادی را داراست. به درستی و تمییزی یک فرد بینا غذا می خورد. به تنهایی مسائل بهداشتی خود را رعایت می کند. به اندازه یک فرد نابینای معمولی توان تجسم فضایی دارد. به خط بریل می خواند و می نویسد. می شمارد و حساب می کند. حفظ می کند و بازگو می کند. نمی خواهم ادعا کنم که هیچ مشکلی ندارد بلکه توانایی هایی دارد که افراد عادی از آن بر خوردارند.

 

نتیجه

 

 شکل و شدت طیف اتیسم بسیار متنوع و متغیر است. هدف من از این متن این است که به اشخاصی که فرزند یا دانش آموزی با این معلولیت نادر دارند امید دهم که هنوز جای امیدواری وجود دارد و با پیش فرض نمی توان عمل کرد. زیرا در این دنیا قوانین انسانی ثابت نیستند.

 



لینک ثابت
موضوع : بدون موضوع - بدون موضوع
ارسال توسط blind
بازدید : 1283 مرتبه
تاریخ : 26 دی 1391

هشداری به والدین کودکان نابینای خردسال

همه ی انسانها با کمک حواس خود شروع به یادگیری می کنند و حال اگر یکی از این حواس دچار اختلال شود قدری از سرعت یادگیری کاسته می شود و گاهی بر اساس شدت آن ممکن است یادگیری و فراگیری اطلاعات قطع شود. نوزاد از همان بدو تولد با کمک حس بینایی خود اشیا و انسانها را تعقیب می کند و با کمک قوای شنیداریش کلمات و عبارات را شنیده و تکرار می نماید. و با ترکیب این دو می فهمد که با حرکات لب و دهان اشخاص حرف می زنند و مقصود خود را بیان می دارند. مهمترین حسی که در یادگیری بکار میرود حس بینایی است که سهم آن در یادگیری 81 درصد است. حال خود را جای کودکان نابینا بگذاریم !!! عجب دنیای گنگی محرک بینایی وجود ندارد که بتواند برایمان جذاب باشد و همینطور بتواند ما را سرگرم کند. برخی از والدین با چنین کودکی انس نمی گیرند درست است حق دارند چونکه آرزوهایشان دستخوش تغییر شده و آنها فکر می کنند که حتی این کودک توان مدرسه رفتن را هم نخواهد داشت تا چه برسد به اینکه بتواند مستقل باشد "پس هرچه بادا باد از این که بدتر نمی شود!!!" اما پاسخ اینجاست که شما پدر یا مادر کودک نابینا به آخر خط نرسیده اید بلکه این کودک حواس دیگری را نیز داراست و به کمک آنها می تواند به زندگی خویش ادامه دهد و حتی بصورت مستقل زندگی گند. با چنین نگرش نومیدانه ای والدین بچه را به حال خود رها میکنند و کودک در دنیای تنهای خود رها شده و به دنبال اشیائی میگردد تا بتواند با آنها خود را سرگرم کند. پس هر چیزی که به دست میاورد را چنگ می زند و چون نمی داند با آن چه کند بی هدف آنها را تکان میدهد و گاهی از صدای آن لذت می برد پس فکر می کند دنیای اطراف همین است بدین ترتیب رغبتی به اشیای دیگر نشان نمی دهد البته این تنها یک شکل از ارتباط اوست. از آنجایی که مادر یا پدر به اندازه کافی با او صحبت نمی کنند (کودک نابینا نیاز دارد که بیش از یک کودک معمولی با او صحبت شود) او هم تنها چند کلمه را بی هدف تکرار می کند و در نهایت جملات مربوط به نیازهای حیاتی خود را بطور مداوم و پشت سر هم تکرار می کند مثلا : "مامان آب... مامان آب... مامان آب" .

این علائم بیشتر در چه کودکانی دیده می شوند؟

با مشاهدات انجام شده به این نکته پی برده شد که این رفتارها بیشتر در کودکان تک فرزند دیده می شوند.

اما چرا در کودکان تک فرزند؟

با مادران این کودکان که صحبت می شد چند وجهه مشترک بین آنان دیده می شد مثلا اکثر این اولیا افراد ساکت و یا دلسردی بودند که با این واقعه روبرو شده بودند چندان امیدی به بازگشت به روال عادی زندگی نداشتند.ولی پدر بنا به عرف شاغل است و بیشتر اوقات در منزل حضورر ندارد بنابراین مادر با کودک در خانه تنها است و از آنجا که حوصله ی کار با کودک را ندارند بچه در خود فرو می رود. از آنجایی که فرزند دیگری ندارند که با او صحبت کنند کودک با همان خزانه لغات محدود باقی می ماند. شاید دلیل آنکه که این بچه ها این رفتارها را از خود بروز می دهند عدم وجود یک همبازی در منزل است چون کودکان نابینای موفق عموما دارای خواهر یا برادری هستند که آنها را دوست دارند و با آنها بصورت مداوم بازی می کنند. اما لزوما نباید خواهر یا برادر باشند بلکه اگر ساختار خانواده کماکان بصورت سنتی باشد پس فرزندان عمه، عمو، خاله و یا دایی می توانند همبازیهای موثری برای آنان باشند.مشاهدات نشان می دهد که حتی داشتن برادر و یا خواهر نابینای دیگر تاثیر بیشتری بر روی کودک دارد تا اینکه تک فرزند باشند. به دلیل آنکه در عرف جامعه ی ما همواره به کودک معلول به یک شکل عجیب نگریسته می شود و این نوع نگاههای عجیب و غریب والدین را آزار می دهند آنها ترجیح می دهند که بچه ها را به مجالس مهمانی نبرند و بگونه ای منزوی بار بیایند.

در پایان با افزایش سن یک کودکی با این شرایط وارد مدارس استثنایی می شود. این کودک دارای حرکات کلیشه ای است مثلا مدام دستهای خود را تکان می دهد و یا خودش را تاب می دهد و یا بصورت نوسانی سرش را به چپ و راست پرتاب می کند. موقعی که معلم با او صحبت می کند فقط حرفهای معلم و یا مربی را تکرار می نماید. در برخی موارد کلامش نامفهوم است و کسی جز مادرش نمی فهمد او چه می گوید. خوب با چنین شرایطی معلم حدس می زند که کودک علاوه بر نابینایی دچار اختلال اتیسم نیز هست و با مشاهده چنین رفتارهایی و همچنین عدم ارتباط موثر که درنهایت منجر به عدم یادگیری می شود بنابر این کودک به نادرستی برچسب "اتیسم" را می خورد.البته تشخیص اختلال اتیسم باید توسط شخص متخصص صورت گیرد. حال فرض کنیم که در یک منطقه ی محروم دسترسی به این فرد متخصص نباشد و کودک با همان برچسب باقی می ماند. در زیر چند ویژگی ومشترک بین نابینایان و افراد اتیسم ذکر شده است:

  • حرکت نوسانی چپ و راست یا بالا و پایین سر
  • حرکات غیر موجه لب و دهان
  • حرکت نوسانی دست ها(بازوها،انگشتان، حرکت لولایی آرنج و ...)
  • حرکت چرخشی بالاتنه
  • حرکت نوسانی جلو و عقب بالا تنه
  • حرکت تلمبه وار پاها (کمتر از سایر حرکات)
  • کج ایستادن (یه وری ایستادن)
  • کشیدن کف پاها بر روی زمین
  • تقلید حرفهای دیگران بخصوص همکلاسی ها
  • آویزان شدن به والدین و معلم
  • ور رفتن با اعضای همکلاسی ها مثل سر ،گوش ، دست و ...
  • هنگام صحبت کردن سرشان پایین و یا به راست و یا چپ متمایل شده است.
  • حالت اخم و یا خنده همیشگی بر روی صورت
  • بعضی از آنها صرفا منفعل هستند.
  • افرادی هم که بصورت شبه وار بینایی دارند با انگشتان خود در جلوی نور بازی می کنند
  • علاقه ی وافر به موسیقی

با این اوصاف برخی به نابینایی ، شبه اتیسم هم می گویند.

با این وجود یک نکته آنها را از افراد اوتیسم متمایز می سازد و آن هم ارتباط اجتماعی است و دقیقا عاملی که اکثر افراد را به اشتباه می اندازد و فکر میکنند همه ی نابینایان افرادی با هوش و نابغه هستند این ارتباط کلامی قوی سبب می شود که بیشتر اوقات تست ها و آزمونهای هوش را دور بزنند و دارای هرنوع اختلالی هم که باشند،عادی تشخیص داده می شوند.

فرضیه هایی برای توجیه این حرکات (حرکات نابینایان)

نبود ارتباط چشمی با سایر افراد : به عقیده بسیاری از افراد و صاحبنظران هر انسان حرکات و رفتارش را مطابق با عرف اجتماعی تنظیم می کند. هرگاه شخصی در یک مکان عمومی حرکتی انجام دهد که مخالف عرف اجتماعی باشد در وهله ی اول سایر افراد با نگاههای معنا دار و زبان بدن به او می فهمانند که کار صحیحی انجام نداده است. این قاعده در بین جامعه نابینایان نیز کاملا اتفاق می افتد. شخص نمی بیند که حرکت سر یا دستش باعث جلب توجه دیگران می شود و درنتیجه به حرکتش ادامه می دهد. اما در کلاس درس معلم مربوطه با جدیت تمام مانع این حرکت می شود ولی باز در زنگ تفریح مجددا حرکت کلیشه ای بر می گردد. نتیجه اینکه بخشی از رفتار هر شخص از طرف دیگران کنترل می شود با یک مثال ساده این قسمت را تمام می کنیم: فرض کنیم در خیابان راه می رویم و ناگهان یک ایده ی جدید شغلی به ذهنمان می رسد دوست داریم با خوشحالی فریاد بزنیم " خودشه" اما موقعیت و حرکت سایر افراد به ما می فهماند که جایش اینجا نیست پس شاید کنترلش کنیم و یا با یک لبخند و یا مشت کردن دست قدری از انرژی آنرا تخلیه کنیم.

نظریه ذهن: بیشتر اوقات با دیدن حالت صورت دوستمان متوجه می شویم ناراحت است یا خوشحال و یا عصبانی. همواره در هر محیط و موقعیت، یک انسان سالم مواظب است که حرفی نزند که دیگران را برنجاند. اما در بین اکثر نابینایان اینگونه نیست و همدلی به ندرت اتفاق می افتد دلیلش هم واضح است ارتباط چشمی که بیشتر خاص گونه ی بشر است مانع از بر زبان آوردن هر لغت و عبارتی می شود. واضح ترین اصطلاحی که در این زمینه به چشم می خورد اصطلاح "بی چشم و رو " است جمله ای که بسیار بسیار شنیده ایم اما مصداق عینی آنرا در بین نابینایان می بینیم، که با جرات حرف می زنند و عده ای از آنان هر آنچه که به ذهنشان می آید بر زبان می آورند بدون اینکه برایشان مهم باشد طرفشان ناراحت و یا عصبانی شود.

اگر بخواهیم به شکل دیگری این قسمت را ادامه بدهیم می توانیم این مثال را بزنیم: اگر دو شخص در کنار یک منظره ایستاده باشند و یکی از آن دو به یک قسمت از آن منظره نگاه کند؛ دیگری هم یا از روی کنجکاوی و یا همراهی با او به آن قسمت نگاه می کند. و یا دو نفر به یک وسیله نگاه می کنند و یکی از آنها می گوید "چه رنگ جالبی دارد" نفر دوم هم متوجه خاصیت رنگ آن شی می شود. در این دو مثال، نفر دوم سعی می کند از زاویه دید نفر اول به قضیه نگاه کند. اما نابینایان تا حدود زیادی نمی توانند سایر افراد را در بسیاری از زمینه ها( فیزیکی و عقیده ای) همراهی کنند.(البته نباید استثنائات را نادیده بگیریم).

با توجه به توضیحات این قسمت عده ای دیگر به اتیسم، شبه نابینایی می گویند؛ یعنی بر خلاف گروه قبلی.

 

اما اگر به همراه نابینایی بگوییم شخص اتیسم است، چه اتفاقی می افتد؟

بعضی از افراد می گویند اینگونه تشخیص هم فایده دارد و هم ضرر.

 

 اما چه فایده ای؟

  • ممکن است کودک مورد توجه بیشتر قرار بگیرد.
  • به دنبال توجه بیشتر، شاید امکانات و آموزش بیشتر صورت گیرد.
  • ممکن است به فرد فشار کمتر روانی و اجتماعی وارد شود( توقع کمتر می شود)
  • صبر و حوصله مربی و والدین در خصوص آموزش بیشتر می شود.
  • و....

 

اما چه ضرری؟

  • برچسب نادرست می گیرد.
  • ممکن است بعلت یک معلولیت جدید از پذیرش او در مدارس استثنایی جلوگیری بعمل آید.
  • والدبن احساس گناه بیشتری می کنند.
  • توانایی های او دیگر به چشم نمی آید.
  • چون توانایی هایش را نمی شناسند منفعلش می کنند.
  • در نهایت رها می شود.

 

درپایان

والدین گرامی درست است که کودک شما دچار این ضایعه (نابینایی) شده ولی این امکان وجود دارد که در آینده راهی برای درمانش پیدا شود. اما نمی توان به امید آینده ای نامعلوم بگذاریم تا فرصت از دست برود و برای آموزش او کار نکنیم.عدم آگاهی سمی است که آینده ی کودک نابینا را تهدید می کند.

 

پیشنهادها:

  • شروع به مطالعه کنید(نحوه ی آموزش این نوع افراد)
  • اگر فرصت کافی ندارید به مراکز بهزیستی و بخصوص آموزش و پرورش استثنایی مراجعه نمایید.
  • در صورتی که دسترسی به این مراکز برای شما دشوار است حداقل به مدارس استثنایی شهر و یا محل سکونت خود مراجعه کنید زیرا در این مدارس عموما کلاس هایی برای نابینایان وجود دارند و می توانند توضیحاتی را به شما بدهند که برای نوزاد موثر است.
  • برگزاری کلاس های پش از دبستان برای اولیا نابینایان یکی از امور ضروری است که باید مورد توجه مسئولین قرار گیرد.


لینک ثابت
موضوع : مطالب عمومی(بدون موضوع) - عمومی
ارسال توسط blind
بازدید : 2887 مرتبه
تاریخ : 29 مرداد 1391

گویا کردن کامپیوتر(Narrator)

برای نابینایان نرم افزارهای مختلفی طراحی شده که آنها بتوانند از کامپیوتر تا حد امکان استفاده کنند. یکی از این نوع نرم افزارها، جاز و انواع و اقسام مشتقات آن با نام ها و اسامی مختلف است. کار این نوع برنامه ها این است که صفحه مانیتور را برای  شخص نابینا می خواند و بدین ترتیب شخص در جریان قرار میگیرد که اکنون در چه صفحه و پنجره ای است و آن پنجره چه اجزا و قسمت هایی را دارد و همینطور هرگاه شخص موس را حرکت دهد و یا عبارتی را تایپ کند این نوع برنامه ها به او می گویند که الآن چه اتفاقی در صفحه مانیتور اتفاق افتاده است.

شاید گاهی این نرم افزارها به دلیل ویروسی شدن و یا خرابی کامپیوتر قادر نباشند به شخص نابینا سرویس بدهند. و یا حتی ممکن است فرد نابینا بخواهد با یک کامپیوتر کار کند که این گونه نرم افزارها و برنامه ها را نداشته باشد.حال تکلیف او چیست؟

ویندوز xp   و 7   این قابلیت را دارند که بدون نرم افزار کمکی همان کارهایی که ذکر شده اند را برای شخص انجام دهند. برای فعال کردن این قابلیت کافی است از مسیر زیر را بروید:

برای ویندوز xp:

Start>All  Programs>Accessorise>Accessibility>Narrator

narrator xp

برای ویندوز7:

Start>All  Programs>Accessorise>Ease of Access>Narrator

 narrator 7

و در نهایت بر روی Narrator  کلیک کرده تا برنامه فعال شود و صفحه ی موجود را به زبان انگلیسی توضیح دهد. در نهایت با کلیک کردن روی دکمه OK  پنجره ی دیگری باز می شود که با تنظیم آن، بصورت دلخواه وی‍ژگی ها و کارکرد برنامه تغییر می کند.بعنوان مثال اجرای برنامه در حال مینیمم و یا تفسیر و توضیح در مورد حرکت موس.

نقاط ضعف:

این برنامه هم مثل سایر دست ساخته های بشری دارای نقاط ضعفی است. مثلا:

*زبان انگلیسی یک زبان راحت برای افراد کم سن و سال نیست.(هرچند که منوهای کامپیوتر ها اکثرا انگلیسی هستند)

* نحوه ی بیان Narrator برای نابینایان کسل کننده است.

*تایپ و زبان فارسی را پشتیبانی نمی کند.



لینک ثابت
موضوع : تکنولوژی - کامپیوتر
ارسال توسط blind
بازدید : 1796 مرتبه
تاریخ : 14 مرداد 1391

فونت انگلیسی بریل

بعضی وقت ها میخواهیم یک مطلب درباره خط بریل بنویسیم و لازم است که چند نمونه حرف یا کلمه را به خط بریل بنویسیم اما ترسیم آنها با word  یا تصویر وقت گیر است به همین منظور فونت بریل کار ما را آسان می کند. در اینجا هم فقط فونت بریل انگلیسی را گذاشته ام .

دانلود

پس از دانلود آنرا در محل فونت ها ذخیره کنید. سپس می توانید در قسمت word  آنرا پیدا کرده و متن مورد نظرتونو با خط بریل تایپ کنید.

با چند نرم افزار سعی کردم که این فونت را ویرایش کنم و فونت فارسی بسازم اما در آخر کار متوجه می شدم که یا نرم افزارها کار نمی کنند و یا منسوخ شده اند اگر کسی نرم افزاری را سراغ دارد و یا می تواند با ویرایش این فونت، فونت فارسی بسازد به ما هم خبر دهد.



لینک ثابت
موضوع : تکنولوژی - کامپیوتر
ارسال توسط blind
بازدید : 2426 مرتبه
تاریخ : 12 مرداد 1391

تنبلی چشم یا آمبلیوپی (Amblyopia)

تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی است که اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود ، فرد را از یک چشم بسیار کم بینا یا نابینا می کند و با تشخیص به موقع ، به راحتی و کاملا قابل درمان است.

چشمان برخی کودکان ، با آنکه سالم به نظر می رسند اما از سلامتی و دید کافی برخوردار نیستند .

رشد و تکامل مرکز بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ده سالگی ادامه دارد ، اما حداکثر سرعت رشد آن تا سه سالگی است

نتیجه تکامل دستگاه بینایی ، در این دوران ، دید واضح و کامل است . در این مدت ، بخصوص در سه سال اول زندگی ، هر عاملی که باعث اشکال دید ، در یک یا هر دو چشم کودک شود ، رشد و تکامل دستگاه بینایی را متوقف می سازد و در نتیجه باعث کاهش میزان بینایی طفل می شود . معنی این سخن آن است که امکان دارد چشمی را که از نظر ظاهر کاملا طبیعی است از بینایی کامل و طبیعی برخوردار نباشد


مکانیسم چشم آمبلیوپ

رشد و تکامل مرکز بینایی در مغز، از دوران جنینی تا حدود 10 سالگی ادامه می‌یابد که حداکثر رشد آن تا پنج‌سال اول پس از تولد است.
در نتیجه، در تکامل طبیعی دستگاه بینایی، از دو چشم سالم، دو تصویر در محل قشر مغز (در ناحیة پس سر) تشکیل می‌شود که این دو تصویر بر روی هم انطباق می‌یابد و کودک سالم فقط یک تصویر را می‌بیند. هر عاملی که باعث اشکال دید(مثلاً در لوچی،کاتاراکت،کدورت قرنیه ،افتادگی پلک ،عیوب انکسار{نزدیک بینی، دور بینی، و آستیگماتیسم})  در یک یا دو چشم کودک شود، رشد و تکامل طبیعی دستگاه بینایی را متوقف می‌کند و در نتیجه، در قشر مغز، دو تصویر غیریکسان ایجاد می‌شود که یکی از آنها طبیعی و دیگری مبهم است، لذا مغز برای پیشگیری از دوبینی کودک، تصویر مبهم را حذف می‌کند. بنابراین، امکان دارد چشمی که از نظر ظاهری کاملاً سالم است، بینایی کامل و طبیعی نداشته باشد و به‌اصطلاح، پس از مدتی، تنبل شود. این حالت تنبلی چشم یا آمبلیوپیا می گویند.

بینایی چشم طبیعی   بینایی چشم آمبلیوپ

  به عبارت دیگرآمبلیوپ نوعی کاهش بینایی است که در آن نمی توان در چشم و یا در راههای عصبی بینایی هیچ گونه عیب ارگانیک (ساختمانی)واضحی برای آن یافت ودر واقع از مواردی است که نه مریض چیزی می بیند ونه دکتر در چشم مریض چیزی می بیند از نقطه نظر بالینی زمانی تشخیص آمبلیوپی مسجل می گردد که حتی با بهترین تصحیح انکساری نیز نتوان دید بیمار را افزایش داد و در روی تابلوی اسنلن حداقل دو ردیف اختلاف دید وجود داشته باشد در اینجا می توانیم بگوییم چشمی که دید کمتری دارد دچار آمبلیوپی است با شرط اینکه در ته چشم نیز نتوان هیچ گونه ضایعه ارگانیکی که مسئول کاهش بینایی باشد یافت نمود

بینایی چشم آمبلیوپ        بینایی چشم طبیعی


علائم

هر چند گفته شد که تنبلی چشم نشانه ی روشن و دقیقی از لحاظ فیزیکی ندارد اما برخی منابع نکاتی را ذکر کرده اند:

تنبلی چشم معمولاً در سنین زیر 6 سال ایجاد شده و اغلب توسط والدین، معلمان، و یا پزشک کشف می شود .در سنینی که کودک قادر به بیان مشکلات خود می باشد ممکن است از ضعف بینایی، خستگی چشم و یا سردرد شکایت داشته باشد. اما در اغلب موارد کودک شکایتی ندارد و ممکن است علایم بیماری های مسبب تنبلی چشم نظیر انحراف چشم و کدورت های مسیر بینایی مثل آب مروارید و کدورت قرنیه منجر به تشخیص شوند. ولی زمانیکه تنبلی چشم ناشی از عیوب انکساری باشد تشخیص آن مشکل است زیرا کودکان به راحتی توسط چشم دیگر می بینند و کمبود دید در چشم بیمار را جبران می کنند. به همین دلیل والدین و معلمان باید به وضعیت دید کودکان توجه ویژه ای داشته باشند. بعنوان مثال به هنگام بازی با یک اسباب بازی کودک سر خود را به طرز غیر طبیعی(یه وری) به اسباب بازی نزدیک کند و یا هنگام تماشای تلوزیون و یا در سرکلاس همان حالت سر را داشت باشد باید دقت بیشتری نسبت به بینایی وی داشته باشیم و او را به متخصص ارجاع دهیم.


برخی از دلایل بروز تنبلی چشم

این اختلال که معمولا در یک چشم دیده می شود بدلیل اختلال دید چشم تنبل بر اثر عوامل مختلف نظیر عیوب انکساری (دوربینی، نزدیک بینی، یا آستیگماتیسم)، انحراف چشم (لوچی یا استرابیسم)، و یا عدم شفافیت مسیر بینایی (ناشی از عواملی نظیر آب مروارید، کدورت قرنیه، و یا افتادگی پلک) رخ می دهد. عدم وضوح تصویر در چشم بیمار و بهتر بودن تصویر ایجاد شده در چشم سالم سبب می شود تا مغز بین دو چشم، چشم سالم را برای دیدن انتخاب کند و در واقع مسیر ارسال تصویر از چشم بیمار به مغز را مسدود و یا اصطلاحاً دید چشم بیمار را "خاموش" کند.

مکانیسم


میزان شیوع

در حال حاضر، شیوع تنبلی ‌چشم در جهان 5/2 تا 3 درصد است(برخی آمارها هم 1 تا 3 درصد را نشان می دهند). طبق آمار به دست آمده از اجرای برنامة پیشگیری از تنبلی ‌چشم در کشور، شیوع این اختلال در گروه سنی 4 تا 6 سال، 4/1 درصد است. تحقیقات نشان می‌دهد که تنبلی ‌چشم شایع‌ترین علت نابینایی یک‌چشمی در افراد زیر 20 سال است. این آمارها نشان‌دهندة اهمیت پیشگیری از تنبلی ‌چشم است. تحقیقات نشان می‌دهد که احتمال ابتلا به تنبلی‌ چشم در کودکانی که نارس متولد شده‌اند، نسبت به سایر کودکان، 30 درصد بیشتر است. بنابراین، کودکی را که نارس به دنیا آمده است، حتماً باید چشم‌پزشک معاینه کند.


پیشگیری

برای جلوگیری از تنبلی چشم، کودک باید بعد از تولد در زایشگاه توسط متخصص کودکان و در سنین 3 تا 4 ماهگی و 2 تا 3 سالگی توسط چشم پزشک معاینه شود. خوشبختانه اخیراً در ایران طرحی برای جلوگیری از تنبلی چشم اجرا شده است که در آن کلیه کودکان مهد کودک ها و آمادگی به رایگان تحت معاینه قرار می گیرند. بنابراین توصیه می شود در صورتیکه کودک خود را نزد چشم پزشک نبرده اید و کودک شما در سنین کودکستان و آمادگی است با شرکت در این طرح از سلامت بینایی کودک خود اطمینان یابید.

بنابراین در حال حاضرتنها راه پیشگیری از تنبل چشم تشخیص بموقع عوامل ایجاد کننده آن است و چون بسیاری از این عوامل برای خانواده ها ناشناخته است ، چشم همه کودکان باید حداقل سه بار قبل از دبستان در زمانهای مختلف معاینه شود 

سه ماهگی 

دو تا سه سالگی

پنج تا شش سالگی

 

همچنین اگر کودکی انحراف چشم دارد ، والدین باید به محض تشخیص ،  او را نزد متخصص برده و تحت درمان قرار دهند

 

درمان

درمان تنبلی‌ چشم به سه عامل بستگی دارد:

1_ سنی که در آن تنبلی‌ چشم به وجود آمده است

2_ مدت‌زمانی که از ایجاد تنبلی‌ چشم گذشته است

3_ سنی که در آن درمان آغاز شده است

به طور کلی، آگاهی والدین و همکاری آنها کلید موفقیت در درمان است. درمان تنبلی‌ چشم نیازمند همکاری تنگاتنگ والدین با متخصصان (بینایی‌سنج و چشم‌پزشک) است. والدین باید بدانند که دوران کودکی تنها زمان دستیابی به درمان کامل است و در صورت از دست دادن آن، این فرصت برای همیشه از دست رفته است. همچنین والدین باید صبور باشند و انتظار بهبودی سریع را نداشته باشند.

راه های بینائی در مغز، در سال اول زندگی تکامل زیادی می یابند، و تا سن 9 تا 10 سالگی تکامل و رشد این راه های عصبی پایان می پذیرد. چنانچه تنبلی چشم تا این سن پیشگیری نشود، به کم بینائی دائمی و غیر قابل علاج منجر خواهد شد. خوشبختانه تنبلی چشم در صورتیکه در زمان مناسب تشخیص داده شود براحتی قابل درمان است.

  • بستن چشم خوب 
  • تصحیح عیوب انکساری
  • penalization 
  • درمان های نگهدارنده 
  • راه های جدید


بستن چشم خوب 

درمان تنبلی چشم معمولاً بصورت بستن چشم سالم و وادار کردن مغز به دیدن با چشم تنبل است. این درمان ممکن است هفته ها و یا حتی ماه ها طول بکشد که البته چشم سالم باید به تناوب باز شود. مدت بستن چشم را متخصص تعیین می کند و در فواصل مشخص نیز باید بوسیله متخصص معاینه شود.

بستن چشم سالم

نکته: اگر متخصص توصیه کرد چشم کودک را ببندید ، طبق دستور او عمل کنید و چشم کودک را کمتر یا بیشتر از زمان تعیین شده نبندید


تصحیح عیوب انکساری 

در اغلب موارد تصحیح عیب انکساری شاید تنها اقدام لازم باشد. در مواردی که تنبلی ناشی از عیوب انکساری است تجویز عینک یا لنز سبب وضوح تصویر در چشم معیوب و درمان تنبلی خواهد شد.

 چشم پزشک ممکن است برای اصلاح عیب انکساری چشم (نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم)، عینک تجویز نماید. استثنائا در مواردی که تنبلی چشم ناشی از انحراف چشم باشد، درمان تنبلی چشم معمولا پیش از جراحی برای اصلاح انحراف چشم صورت می گیرد و بستن چشم غالبا پس از جراحی نیز ادامه می یابد.

اگر چشم پزشک متوجه آب مروارید (کاتاراکت) یا افتادگی پلک و یا ناهنجاری دیگری شود، اغلب انجام جراحی برای اصلاح مشکل زمینه ای قبل از درمان تنبلی لازم می باشد و پس از جراحی، بستن چشم سالم، برای بهبود بینایی لازم است.

 

Penalization

  در این روش سعی بر این است که چشم خوب نتواند اجسام دور و یا نزدیک را به خوبی چشم آمبلیوپ ببیند. این روش می تواند به سه فرم اپتیکال (با عینک)، فارماکولوژیک (دارویی) یا Banagerter filters (فیلتر نیمه شفاف) باشد. 

  •  Optical Penalization :  معمولا به صورت تجویز عینکی است که دید دور را در چشم خوب بدتر از چشم آمبلیوپ کرده ولی دید نزدیک چشم خوب بهتر از چشم آمبلیوپ باشد. این راه از نظر زیبایی قابل قبول تر از بستن چشم بوده و حتی برای چند سال قابل استفاده است.
  • Pharmacological Penalization:قابل قبول ترین راه در این روش استفاده از قطره آتروپین یک درصد در چشم سالم به مقدار 7-2 بار در هفته می باشد. موثر بودن قطره آتروپین حتی با مقدار 2 بار در هفته در مطالعات جدید ثابت شده است. در یک مطالعه برای درمان آمبلیوپی متوسط (دید100/20 – 40/20) که در چند مرکز تواما انجام شده است، کودکان 7-3 سال را انتخاب و گروه اول را با بستن چشم و گروه دوم را با آتروپین درمان کرده و بعد از 6 ماه نتیجه را مقایسه کرده اند، بستن چشم موجب بهبودی به میزان 1/3 خط در دید شده و آتروپین 9/2 خط دید این کودکان را بهبود بخشیده بود.
    براساس این مطالعه تاثیر آتروپین در درمان آمبلیوپی خفیف یا متوسط مشابه بستن چشم است.
    به علت ارزانتر بودن و وقت گیری کمتر و کاهش خطر آمبلیوپی در چشم خوب، این روش یک راه مطرح در درمان آمبلیوپی می باشد. ضمنا در مواردی که کودک همکاری لازم جهت بستن چشم را دارد،‌ آتروپین یک راه حل مناسب می باشد.
    رعایت چند نکته در زمان درمان با آتروپین ضروری به نظر می رسد:
    اول اینکه اگر آمبلیوپی ناشی از استرابیسم باشد، درمان باید باعث تغییر چشم قالب از چشم خوب به چشم آمبلیوپ شود.
    در موارد غیر استرابیسمی بررسی دید نزدیک مهم است و باید دید چشم آمبلیوپ بهتر از چشم خوب (که آتروپین دریافت کرده ) شود. اگر در عرض شش ماه از شروع درمان، بهبودی حاصل نشد، بررسی  مجدد و احتمالا تغییر نوع درمان توصیه می گردد.
    و آخرین نکته این که در مواردی که دید چشم آمبلیوپ کمتر از 100/20 است، شاید این درمان موثر نباشد و بستن چشم ارجح تر است. 
  • Pharmacological Penalization:   Bangerter Filters :  فیلتر های نیمه شفاف هستند که با Fogging (تیره کردن) چشم غالب سبب استفاده از چشم آمبلیوپ می شوند.


درمان های نگهدارنده 

 جهت نگهداری دید کسب شده یا بهبود  در چشم آمبلیوپ تا بلوغ سیستم بینایی، می توان از هر کدام از روش های فوق استفاده کرد. اهمیت درمان نگهدارنده در این است که عود آمبلیوپی بدون درمان نگهدارنده تا 50% می رسد.

 

راه های جدید

L-dopa/carbidopa-Sinemet: به صورت موقتی با افزایش پلاستیسیتی مغزی سبب بهبود پاسخ به آمبلیوپ تراپی می شود. بنابراین تحمل بیماران را بهتر کرده، ولی هیچ گونه اثر دائمی ناشی از دارو به تنهایی ثابت نشده است. در یک مطالعه جدید دیده شده که کاربرد این دارو به علت افزایش پلاسیتیسیتی مغزی، شانس ایجاد آمبلیوپی در چشم خوب را افزایش می دهد. بنابراین استفاده از آن باید با احتیاط بیشتری انجام شود.

 

نکته: در صورت تشخیص تنبلی چشم ، حتما تا پایان ده سالگی پیگیر وضعیت بینایی و تغییرات عیوب انکساری کودک باشید


جراحی

پژمان بختیاری(فوق تخصص چشم):تبلی چشم به عنوان بیماری ارتباط مغزی با چشم با هیچ درمان طبی جراحی یا لیزری قابل اصلاح نیست البته در بعضی موارد لیزر ممکن است کمک کننده باشد اما باید گفت بهترین راه اصلاح دید در تنبلی چشم استفاده از عینک است

 

عدم درمان تنبلی چشم چه عوارضی را به دنبال دارد؟

اگر تنبلی چشم درمان نگردد، کاهش بینایی جدی و دائمی در چشم تنبل رخ می دهد، دید سه بعدی از بین می رود و اگر چشم سالم بیمار شود یا به آن آسیبی برسد، ممکن است فرد تا آخر عمر از بینایی ضعیف رنج ببرد.


نقش والدین در درمان تنبلی چشم چیست؟

والدین نقش مهمی در تشخیص و درمان تنبلی چشم کودک خود دارند. چشم پزشک می تواند والدین را درباره نحوه درمان تنبلی راهنمایی نماید، اما مسئولیت انجام درمان اصلی بر عهده والدین است.

هر کودکی از بستن چشم سالم خود امتناع می ورزد؛ زیرا برای دیدن اشیا به چشم سالم خود وابسته می باشد، اما والدین باید کودک خود را برای انجام آنچه که به نفع اوست، تشویق و حتی وادار نمایند.

مدت زمان بستن از چند ساعت در روز تا تمام ساعات بیداری متفاوت است.

درمان تنبلی چشم باید هر چه زودتر شروع شود. بهتر است هنگامی که برای اولین بار چشم کودک بسته می شود، علت این کار برای او توضیح داده شود. همچنین بهتر است که ابتدا با بستن چشم عروسک، نحوه بستن برای کودک به نمایش گذاشته شود.

چناچه کودک دبستانی یا پیش دبستانی است، حتما درباره بستن چشم برای معلم وی توضیح لازم داده شود. برای تشویق کودک به انجام فعالیت های روزانه و توضیح درباره وضعیت وی به همکلاسی هایش، راهنمایی معلم مفید می باشد.


طول مدت درمان و میزان اثر بخشی آن چقدر است؟

مدت زمان بستن چشم کودکان متفاوت است. به عنوان یک اصل کلی: هر چه سن کودک کمتر و شدت تنبلی چشم وی کمتر باشد، درمان او سریع تر انجام خواهد شد. بهتر است بستن چشم تا زمانی که دید هر دو چشم یکسان شود ادامه یابد.

 

والدین گرامی
یادتان باشد که درمان کامل تنبلی‌ چشم بسیار مشکل است و پس از تشخیص بیماری، تازه در اول راه هستید، لذا پی‌گیری درمان تا بهبودی کامل دید دو چشم تا سن 10 سالگی الزامی است.
نکتة مهم در درمان تنبلی‌ چشم این است که هر چه سن کودک کمتر باشد، شانس درمان بیشتر و مدت درمان کوتاه‌تر می‌شود و هر چه درمان چشم تنبل دیرتر شروع شود، احتمال به دست آوردن بینایی کامل کمتر می‌شود.
بهترین سن برای درمان تنبلی‌ چشم قبل از پنج‌سالگی است.


با توجه به عدم همکاری گروهی از بچه ها، آیا روش دیگری جز بستن چشم ها وجود دارد؟

از قسمت پنالیزاسیون که در بالا ذکر شد می توان برای این مورد استفاده کرد.

 

منابع

http://www.koodakan.org

http://www.tebyan.net

http://blog.behzistitehran.org.ir

http://www.noorvision.com

http://dr-naderi.com

سلامت نیوز



لینک ثابت
موضوع : بیماریها - غیر ارثی
ارسال توسط blind
بازدید : 20534 مرتبه
تاریخ : 25 خرداد 1391

تغییر رنگ متن و پس زمینه در pdf

در قسمت های قبلی گفته شد که شاید برخی از دانش آموزان با رنگ پس زمینه متن که عموما سفید رنگ است مشکل داشته باشند. ویا متن بر روی یک عکس تیره چاپ شده باشد که خواندن آن برای دانش آموز کم بینا مشکل باشد بنابراین با قابلیت تغییر رنگ متن و پس زمینه این مشکل قابل حل است. روش کار بدین صورت است:

پس از باز کردن فایل مربوطه (متنی که بصورت pdf است)به منوی  edit رفته و گزینه preferences  را انتخاب می کنیم.

1

می بینیم که پنجره ای با عنوان preferences باز می شود.

2

برای استفاده از قابلیت های این پنجره باید گزینه replace document colors  را تیک  بزنیم. مشاهده می کنیم که سایر گزینه ها هم فعال شدند.

3

ساده ترین حالت تغییر رنگ متن و پس زمینه استفاده از گزینه    Use High-Contrast colors است. که با انتخاب این گزینه یک combo box با عنوان    Use High-Contrast colors combination فعال می شود که دارای چهار گزینه است. بعنوان مثال با انتخاب گزینه white text on black  پس زمینه سیاه می شود و متن موجود سفید رنگ و یا با گزینه yellow text on black  شاهد متنی زرد با پس زمینه سیاه خواهیم بود.

4

شاید فرد کم بینا با تضاد رنگی دیگری راحت تر باشدو برای این منظور می توان گزینه Custom Color  را انتخاب کرد. با انتخاب این گزینه دو آیتم دیگر با عنوان های   Page Backgroundو Document Text  فعال می شوند که بصورت پیش فرض به رنگ های سیاه و سفید تعریف شده اند. شخص می تواند رنگ هر کدام را بنا به سلیقه و یا راحتی در بینایی تغییر دهد.

 5

این چیزی که گفته شد تغییرات رنگ در محیط adobe reader بود.حالا تغییر رنگ پس زمینه در pdf reader :

کار در فضای pdf  reader   ساده تر و آسانتر است و البته کاملا شبیه به adobe reader  است.

باز از منوی edit  گزینه preferences را انتخاب می کنیم.

11

از پنجره preferences از قسمت Document گزینه replace document colors  را تیک می زنیم و سپس گزینه Custom Color  را انتخاب می کنیم. با انتخاب این گزینه دو آیتم دیگر با عنوان های   Page Backgroundو Document Text  فعال می شوند که بصورت پیش فرض به رنگ های سیاه و سفید تعریف شده اند. شخص می تواند رنگ هر کدام را بنا به سلیقه و یا راحتی در بینایی تغییر دهد.

22



لینک ثابت
موضوع : تکنولوژی - کامپیوتر
ارسال توسط blind
بازدید : 124034 مرتبه
تاریخ : 25 خرداد 1391

کتاب درشت ( بزرگنمایی شده)

بیشتر افراد طیف آسیب دیده بینایی، کم بینا هستند. افرادی که هم می بینند و هم نمی بینند، از این لحاظ می بینند: که آنها می توانند پیرامون خود را ببینند و نسبتا به راحتی و بدون برخورد با موانع حرکت کنند. اما از این لحاظ نمی بینند که: کتابها ، روزنامه ها، متون چاپی و ... را با خطی که چاپ می شوند را نمی توانند و یا به سختی می توانند بخوانند. برای حل این مشکل راه حل های متنوعی پیشنهاد شده است و برخی از آنها نیز در حال اجرا هستند.بعنوان مثال استفاده از وسایل کمک بینایی مثل بهدید، دوربین های یک چشمی، انواع ذره بین ها و ... از جمله راهکارهایی هستند که در حال حاضر اجرا می شوند. اما در کشور ما به دلیل هزینه ی زیاد بهدید اکثر افراد توانایی خرید آنرا ندارند و یا اگر هم داشته باشند؛ معمولا نوع رایج آن، نوع ثابتش است که قابلیت جابجایی را ندارد. در حالت دیگر این افراد از ذره بین استفاده می کنند که البته کم هزینه تر هست اما مدام یک ذره بین دست یک شخص باشد قدری از قابلیت عمل او می کاهد و چشمش زودتر خسته می شود؛ از این گذشته دانش آموزانی که در مدارس و کلاس های تلفیقی هستند تمایلی به استفاده از ذره بین نشان نمی دهند. راهکار سوم استفاده از کتب درشت خط و یا بزرگنمایی شده هستند. این کتب مزایا و معایب خود را دارند. بعنوان مثال شخص لازم نیست که یک ذره بین همراه خود داشته باشد و یا اینکه حمل کتاب به نسبت آسان تر است. اما معایبی نیز دارد؛ مثلا چاپ این کتابها هزینه بردار است و همینطور برای تمام مقاطع چاپ نمی شوند بعنوان مثال فقط برای مقطع ابتدایی چاپ می شوند و نیز همه ی کتابها را دربر نمی گیرد و تنها کتابهای فارسی ( بخوانیم و بنویسیم) و ریاضی را شامل می شوند. دیگر اشکالی که این کتابها دارند این است که دانش آموز تمایلی به استفاده از آنها در کلاس عادی ندارد( البته این موضوع نسبی است و بستگی به خود دانش آموز و جو فرهنگی کلاس درسی اش دارد). حالا اگر از عدم تمایل دانش آموز برای استفاده از این کتابها و هزینه ی چاپ آنها بگذریم یک مشکل فقط باقی می ماند و آن هم اینکه این کتب برای همه مقاطع درسی چاپ نمی شوند. برای حل این مشکل راهکاری به نسبت پیشنهاد می شود و آن هم استفاده از کتابهای الکترونیکی و یا همان کتابهایی که با فرمت (pdf) تهیه می شوند. کتابهای دیجیتال از لحاظ تهیه به نسبت کم هزینه هستند و دارای انعطاف هستند یعنی اینکه به هر رنگ یا اندازه ای قابل تغییرند. بعنوان مثال یک دانش آموز با یک اندازه از متن راحت است و دانش آموز دیگر با یک اندازه دیگر به راحتی کنار می آید. برخی از اختلالات بینایی نسبت به انعکاس نور حساسند و به عبارت دیگر با پس زمینه سفید کتاب مشکل دارند بنابراین می توانند با تغییر رنگ پس زمینه و متن بر این مشکل غلبه کنند. علاوه بر این این امکان وجود درد که دانش آموز با هر اندازه ای که مایل باشد متن مورد نظرش را چاپ کند. مشکلات این کتب نسبت به مزایای آن بسیار ناچیز هستند اما این مشکلات را هم بیان می کنیم. اولین چیزی که نیاز است دانش آموز داشته باشد یک دستگاه رایانه است ، شاید در وهله اول به نظر برسد که این کار مثل بهدید هزینه  بر است اما نکته اینجاست که اولا هزینه بهدید تقریبا به اندازه یک دستگاه کامپیوتر است و شاید هم بیشتر و در ثانی بهدید نهایتا دو کار را انجام بدهد اما کامپیوتر بیش از بهدید توانایی دارد. پس یکی از مشکلاتش یک هزینه اولیه است. دیگر مشکلی که دیده می شود این است که کتابها قابلیت حمل ندارند و حداقل باید یک کامپیوتر قابل حمل (لب تاپ) داشت که برای حل این مشکل هم می توان درسها و یا صفحات مورد نظر را به اندازه  و سایز دلخواه چاپ کرد و به همراه داشت.

اما این کتب از کجا قابل تهیه هستند؟

در حال حاضر می توان از دو سایت:

کتابهای درسی با آدرس:

http://www.chap.sch.ir

و سایت رشد با آدرس:

http://www.roshd.ir/Default.aspx?tabid=543&SSOReturnPage=Check&Rand=0

 

کتابها را دانلود کرد و از آنها استفاده کرد. اما قبل از دانلود باید این نکته را مورد توجه قرار داد و اینکه نرم افزارadobe reader  یا pdf reader را بر روی سیستم نصب کرد و همینطور راهنمای استفاده از کتابها را که در هر دو سایت وجود دارند را مطالعه کرد و دستورالعمل های آن را اجرا کرد( در غیر اینصورت نمی توان از کتابها استفاده کرد).



لینک ثابت
موضوع : مطالب عمومی(بدون موضوع) - عمومی
ارسال توسط blind
بازدید : 6090 مرتبه
تاریخ : 27 اردیبهشت 1391

وسایل کمک بینایی

وسایل کمک بینایی نقش عمده ای در کمک به دانش آموزان و افراد آسیب دیده بینایی دارند. قصد داریم که برخی از آنها را معرفی کرده و خصوصیاتشان را ذکر کنیم. البته اکثر وسایلی که در اینجا نشان داده می شود مختص به افراد کم بینا نیست و اکثر افراد عادی از آنها می توانند بهره گیرند.

ذره بین های دستی
منظور از دستی این است که با به دست گرفتن آنها می توان میزان وضوح آنها را تنظیم کرد.

1144

4

10 

نوعی دیگر و به شکلی دیگر
 
111
 
 
 
13
 
 
ذره بین های حجمی
این نوع ذره بین ها بصورت یک حجم شیشه ای هستند و نیازی به تنظیم آنها با جلو و عقب بردن ندارند.

 16

خط داخل ذره بین می تواند کمکی به روخوانی و گم نکردن خط باشد

18

21

بهتر است این نوع وسایل برای کودکان کم سن جذاب ساخته شوند.

19

نوع خط کشی

24

28

ذره بین های صفحه ای
ذره بین های صفحه هم بصورت یک صفحه کاغذ است که کل صفحه را پوشش می دهد.

 40

41

ذره بین های پایه دار

 45

46

ذره بین های گردن آویز
این نوع ذره بین برای بچه های کم سن و سال بیشتر مناسب است و یا برای افرادی که دچار حواسپرتی و یا اختلال حافظه هستند.

43 

دوربین های دو چشمی (تلسکوپ های دو چشمی)
در واقع این نوع وسایل کمک بینایی ترکیبی از عینک و ذره بین هستند که مهمترین فایده آن این است که فرد می تواند به راحتی بنویسد و یکسره دستش به ذره بینش برای تنظیم نباشد.

 34

32

33

دوربین های یک چشمی(تلسکوپ های تک چشمی)
از این وسایل برای دیدن تابلو در سر کلاس استفاده می شود.

 38

39

v

ساعت های کم بینایان

50

 

مجموعه هایی از این نوع وسایل را در زیر می بینید:

c

l 

m



لینک ثابت
موضوع : تکنولوژی - سایر وسایل
ارسال توسط blind
بازدید : 1283 مرتبه
تاریخ : 13 اردیبهشت 1391

زایفیوز

برای برجسته کردن تصاویر برای نابینایان راههای متعددی وجود دارد.یکی از این راهکارها استفاده از دستگاهی بنام زایفیوز است. زایفیوز می تواند  مشکل رسم اشکال هندسی و نمودارها را برای دانش آموزان نابینا حل کند و یا در فهم نقشه ها کمک حال کلاس درس باشد البته کلی کاربرد دیگر هم می توان برای ان بیان کرد….

زایفیوز

  در واقع زایفیوز ازسه بخش اساسی تشکیل شده است:

1- کاغذ زایتکس

کاغذ زایتکس

2- هیتر زایفیوز

هیتر

3- ماژیک های مخصوص

 ماژیک

کاغذ زای تکس، یک کاغذ مخصوص می باشد که در مقابل حرارت مقاوم است. این کاغذ دارای یک پشت و روی مجزا می باشد. منظور این است که تنها می توان از یک طرف این کاغذ استفاده کرد و آن هم قسمتی که حالت زبر مانند دارد.(قسمتی که صاف است بلا استفاده می ماند.)

هیتر زایفیوز دارای یک دکمه روشن و خاموش و یک پیچ تنظیم کننده است که از 1 تا 10 درجه بندی شده و هر قدر که درجه آنرا افزایش می دهیم میزان برجستگی خطوط رسم شده بیشتر می شود. علاوه بر این هیتر دارای یک ورودی و یک خروجی است که از یک سمت کاغذ را وارد دستگاه می کنیم و از سمت دیگر پس از برجسته شدن هیتر کاغذ را پس می دهد.

دو ماژیک همراه پکیج زایفیوز هستند که با آنها شکل مورد نظر را روی کاغذ زایتکس رسم می کنیم و با کمک هیتر زایفیوز خطوط رسم شده برجسته می شوند.

 

چند نکته مهم:

1- بجای ماژیک می توان از مداد هم استفاده کرد. یعنی زمانی که ماژیک مخصوص در دسترس نبود و یا تمام شدند. می توان از یک مداد برای رسم شکل استفاده کرد.(مداد رنگی کارایی ندارد)

2- اگر طراحی و نقاشی ما خوب نباشد و یا بخواهیم از عکس ها آماده استفاده کنیم، راهش این است که یک چاپگر لیزری داشته باشیم و تصویر مورد نظرمان را بر روی کاغذ زایتکس چاپ کنیم و سپس آنرا با استفاده از هیتر مخصوص برجسته کنیم.

3- می توان از دستگاه فتو کپی هم برای چاپ عکس بر روی کاغذ زایتکس استفاده کرد.

4- از چاپگرهای جوهر افشان نمی توان استفاده نمود.

5- برای چاپ تصاویر رنگی چندان کاربرد ندارد.(من از چاپگرهای جوهر افشان که استفاده کردم هیچ نتیجه ای نداشت. از چاپگر لیزری استفاده که کردم فقط خطوطی که به تیرگی می زد را برجسته می کرد.)

 

نقاط قوت

*به سرعت می توان یک تصویر را برجسته کرد.(صرفه جویی در وقت)

*نیازی نیست که نقاشی بسیار عالی داشته باشیم.

*تصاویر زیادی را می توان با آن برجسته کرد.(تعداد زیاد در مدت کم)

*کار کردن با زایفیوز ساده است.

*به نسبت جای کمی را اشغال می کند.

 

نقاط ضعف

*هر نوع تصویری را می توان با آن برجسته کرد اما نمی توان تضمین کرد که برای دانش آموزان قابل فهم باشند.

*تنها برای تصاویر ساده و خطی کاربرد دارد.(به عبارتی تصاویری که دارای رنگ آمیزی هستند را می توان برجسته کرد اما برای دانش آموز نابینا چندان تفاوتشان قابل درک نیست.)

 

از لحاظ قیمت نظری ندارم چون هر کسی در مورد قیمت یه حرفی میزنه….



لینک ثابت
موضوع : تکنولوژی - سایر وسایل
ارسال توسط blind
صفحه ی بعدی (/2/) 1 | 2 | 3 صفحه ی قبلی (0)
نمایش صفحه ی 1 از 3   |   15 نمایش در هر صفحه

مطالب اخیر
پیوند ها
نظر سنجی

اسلایدر

دانلود فیلم