ضعف بریل خوانی

نوشته شده توسط:آقا معلم | ۰ دیدگاه

ضعف بریل خوانی

بریل خوانی

در این سالها بیشترین ضعفی که معلمان و اولیا نابینایان از آن گله مند هستند ضعف رو خوانی بچه ها با خط بریل است. حال نکته اینجاست در بسیاری از موارد اولیا و مربیان نقش عوامل محیطی را نادیده می گیرند و دانش آموز و یا روش کار معلم را مقصر می دانند. البته در اینجا منظور ما دانش آموزهای نابینا با هوش بهر عادی هستند. اما چه می شود که یک کودک نابینا در خواندن حروف دچار مشکل می شود؟

نوع کاغذ

عوامل مختلفی ممکن است باعث این اختلال شود مثلا نوع کاغذ؛ این یک نکته ظریف است که ما اغلب آنرا نادیده گرفته ایم. اما چطور؟ دانش آموزها اغلب بخاطر ضخامت کاغذ های 25 گرمی بریل رو به کاغذهای معمولی می آورند درست است که این کاغذها راحت سوراخ می شوند اما به همان راحتی هم صاف می شوند و این خود دلیلی است که بچه نتواند نقاط را تشخیص دهد.

استفاده از لوح های نامرغوب

مدتی است که لوح های بریلی که تولید میشوند دقت لازم را ندارند. یعنی اینکه دو صفحه لوح به درستی روی هم مچ نمی شوند به همین خاطر دانش اموز هر قدر که قلم را فشار می دهد نقطه مناسبی ایجاد نمی شود. به دنبال نوشتن حروف ناقص خواندن ناقص هم پدید می آید. گاهی هم ابتدا لوح مشکلی ندارد اما پس از مدتی دچار ایراد می شود دلیل این امر هم آن است که جنس الواح قبلی از کائوچو بود اما در حال حاظر به دلیل ارزان تمام شدن، از پلاستیک استفاده می کنند. روشن است که پلاستیک توان مقاوت در برابر حرارت را ندارد و در صورتی که در مجاورت بخاری قرار بگیرد خم می شود و دقت سابق را نخواهد داشت.

مشکلات توانبخشی

لازمه اینکه هر انسانی یک مهارت را یاد بگیرد این است که دارای حواس سالمی باشد. دانش آموز نابینا برای بریل خوانی به لامسه اش متکی است اما گاهی فراموش می شود که برخی از آنان به کار درمانی نیاز دارند زیرا لامسه شان آنطور که باید و شاید برای بریل خوانی قوی نیست. مثلا مشاهده می شود عضلات پنجه کودک آنقدر قوی نیستند که که با قلم کاغذ را سوراخ کنند. و یا در تشخیص نقاط مشکل دارند به فرض اگر حرف "ب" زیر انگشتشان قرار گیرد می گویند که "یک نقطه گنده است". و نه اینکه نقاط 1و2.

مشکلات آموزشی

نکته ای که در اینجا ذکر می شود مربوط به نوع خط بریل است و نمی توان آنرا تغییر داد. برخی از معلمانی که به تازگی و بدون تجربه های آموزشی تخصصی تربیت معلم با دانش آموزان نابینا مواجه می شوند ادعا می کنند که کار معلمان و مربیان پایه های آمادگی و اول دبستان ایراد داشته که دانش آموز من نمی تواند حروف را به درستی تشخیص دهد. آنها می گویند که بچه از راست به چپ می خواند (همانطور که می نویسد) یا مبنای شماری گذاری اش برای نقاط همان مبنای نوشتاری (از راست به چپ شماره گذاری کردن) است. با این توضیحات کسی به این نکته توجه ندارد که شرایط خط بریل بسیار متفاوت از خط بینایی است. برای روشن شدن موضوع به دانش آموزان عادی توجه کنید، آنها همواره از راست به چپ می نویسند و همانطور هم می خوانند و حروفشان هم آیینه ای نمی شود( اتفاقی که در خط بریل می افتد). حال از آنجایی که کودکان در این سن هنوز به مسائل تک بعدی نگاه می کنند برایشان سخت است که در یک مسئله (مثل خواندن بریل) دو بعد را در نظر بگیرند؛ که با یک قانون بنویسند و برخلاف آن قانون، مجددا بخوانند. اما دانش آموزان عادی این مشکل را ندارند چون با یک قانون می نویسند و با همان قانون هم می خوانند. از این مورد که بگذریم زمان آموزش است که به این مشکل دامن می زند چون ابتدا دانش آموز اول نوشتن را یاد می گیرد و بعد خواندن، این اولویت برای او تثبیت می شود. قاعدتا زمان بیشتری برای نوشتن صرف می شود تا خواندن. بنابراین دانش آموز در قانون نوشتن تثبیت می شود و از خواندن صحیح جا می ماند.

اختلال یادگیری

قانونی که برای اختلالات یادگیری وجود دارد این است که کودکی دارای اختلال است که اولا سالم باشد و ثانیا تنها در یک یا دو درس مشکل داشته باشد. و مشکل ما در همان "اولا" متوقف شده. زیرا بچه نابینا یا کم بینا سالم نیست. اما ممکن است دانش آموز آسیب دیده بینایی اختلال یادگیری از جمله اختلال خواندن هم داشته باشد.

نتیجه گیری

برای اینکه این مسائل رفع شوند ابتدا لازم است مشکلات محیطی برطرف شوند. یعنی اینکه با اهتمام والدین دانش آموزان از کاغذهای مناسب برای نوشتن استفاده کنند. در موازات آن تولیدی ها از مواد مرغوب برای تولید لوح استفاده کنند یا حد اقل با دقت بیشتر به تولید بپردازند.

وجود نیروهای توانبخشی در مدارس استثنایی جز لاینفک چارت آنها می باشد. اما تا جایی که مشاهده می شود براساس آمار دانش آموزان نابینا، چندان به آنها تعلق نمی گیرد. که لازمه این قضیه توجه مسئولان آموزش و پرورش است.

برای رفع مشکل آموزشی نمی توان قانون خط بریل را تغییر داد اما می توان با افزایش دادن زمان بریل خوانی تا حدی این مسئله را حل کرد. البته ناگفته نماند ممکن است سن رشدی کودک این اجازه را ندهد که تا سن خاصی او به درستی قوانین خواندن و نوشتن را درک کند . که برای این منظور توصیه می شود چندماهی به او فرصت داده شود.

اگر قانون اختلال یادگیری مورد بازبینی قرار گیرد قاعدتا می توان کودک آسیب دیده بینایی با اختلال خواندن، نوشتن ،حساب و ... را در زیر چتر خود قرار دهد.( البته نیروهای اختلالات مجبور به یادگیری خط بریل می شوند)

 

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...