وبلاگ تخصصی آموزش معلمان و اولیا نابینایان
وبلاگ تخصصی آموزش معلمان و اولیا نابینایان

آخرین ارسال های تالار گفتمان
هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
بازدید : 753 مرتبه
تاریخ : 12 مرداد 1391

تنبلی چشم یا آمبلیوپی (Amblyopia)

تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی است که اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود ، فرد را از یک چشم بسیار کم بینا یا نابینا می کند و با تشخیص به موقع ، به راحتی و کاملا قابل درمان است.

چشمان برخی کودکان ، با آنکه سالم به نظر می رسند اما از سلامتی و دید کافی برخوردار نیستند .

رشد و تکامل مرکز بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ده سالگی ادامه دارد ، اما حداکثر سرعت رشد آن تا سه سالگی است

نتیجه تکامل دستگاه بینایی ، در این دوران ، دید واضح و کامل است . در این مدت ، بخصوص در سه سال اول زندگی ، هر عاملی که باعث اشکال دید ، در یک یا هر دو چشم کودک شود ، رشد و تکامل دستگاه بینایی را متوقف می سازد و در نتیجه باعث کاهش میزان بینایی طفل می شود . معنی این سخن آن است که امکان دارد چشمی را که از نظر ظاهر کاملا طبیعی است از بینایی کامل و طبیعی برخوردار نباشد


مکانیسم چشم آمبلیوپ

رشد و تکامل مرکز بینایی در مغز، از دوران جنینی تا حدود 10 سالگی ادامه می‌یابد که حداکثر رشد آن تا پنج‌سال اول پس از تولد است.
در نتیجه، در تکامل طبیعی دستگاه بینایی، از دو چشم سالم، دو تصویر در محل قشر مغز (در ناحیة پس سر) تشکیل می‌شود که این دو تصویر بر روی هم انطباق می‌یابد و کودک سالم فقط یک تصویر را می‌بیند. هر عاملی که باعث اشکال دید(مثلاً در لوچی،کاتاراکت،کدورت قرنیه ،افتادگی پلک ،عیوب انکسار{نزدیک بینی، دور بینی، و آستیگماتیسم})  در یک یا دو چشم کودک شود، رشد و تکامل طبیعی دستگاه بینایی را متوقف می‌کند و در نتیجه، در قشر مغز، دو تصویر غیریکسان ایجاد می‌شود که یکی از آنها طبیعی و دیگری مبهم است، لذا مغز برای پیشگیری از دوبینی کودک، تصویر مبهم را حذف می‌کند. بنابراین، امکان دارد چشمی که از نظر ظاهری کاملاً سالم است، بینایی کامل و طبیعی نداشته باشد و به‌اصطلاح، پس از مدتی، تنبل شود. این حالت تنبلی چشم یا آمبلیوپیا می گویند.

بینایی چشم طبیعی   بینایی چشم آمبلیوپ

  به عبارت دیگرآمبلیوپ نوعی کاهش بینایی است که در آن نمی توان در چشم و یا در راههای عصبی بینایی هیچ گونه عیب ارگانیک (ساختمانی)واضحی برای آن یافت ودر واقع از مواردی است که نه مریض چیزی می بیند ونه دکتر در چشم مریض چیزی می بیند از نقطه نظر بالینی زمانی تشخیص آمبلیوپی مسجل می گردد که حتی با بهترین تصحیح انکساری نیز نتوان دید بیمار را افزایش داد و در روی تابلوی اسنلن حداقل دو ردیف اختلاف دید وجود داشته باشد در اینجا می توانیم بگوییم چشمی که دید کمتری دارد دچار آمبلیوپی است با شرط اینکه در ته چشم نیز نتوان هیچ گونه ضایعه ارگانیکی که مسئول کاهش بینایی باشد یافت نمود

بینایی چشم آمبلیوپ        بینایی چشم طبیعی


علائم

هر چند گفته شد که تنبلی چشم نشانه ی روشن و دقیقی از لحاظ فیزیکی ندارد اما برخی منابع نکاتی را ذکر کرده اند:

تنبلی چشم معمولاً در سنین زیر 6 سال ایجاد شده و اغلب توسط والدین، معلمان، و یا پزشک کشف می شود .در سنینی که کودک قادر به بیان مشکلات خود می باشد ممکن است از ضعف بینایی، خستگی چشم و یا سردرد شکایت داشته باشد. اما در اغلب موارد کودک شکایتی ندارد و ممکن است علایم بیماری های مسبب تنبلی چشم نظیر انحراف چشم و کدورت های مسیر بینایی مثل آب مروارید و کدورت قرنیه منجر به تشخیص شوند. ولی زمانیکه تنبلی چشم ناشی از عیوب انکساری باشد تشخیص آن مشکل است زیرا کودکان به راحتی توسط چشم دیگر می بینند و کمبود دید در چشم بیمار را جبران می کنند. به همین دلیل والدین و معلمان باید به وضعیت دید کودکان توجه ویژه ای داشته باشند. بعنوان مثال به هنگام بازی با یک اسباب بازی کودک سر خود را به طرز غیر طبیعی(یه وری) به اسباب بازی نزدیک کند و یا هنگام تماشای تلوزیون و یا در سرکلاس همان حالت سر را داشت باشد باید دقت بیشتری نسبت به بینایی وی داشته باشیم و او را به متخصص ارجاع دهیم.


برخی از دلایل بروز تنبلی چشم

این اختلال که معمولا در یک چشم دیده می شود بدلیل اختلال دید چشم تنبل بر اثر عوامل مختلف نظیر عیوب انکساری (دوربینی، نزدیک بینی، یا آستیگماتیسم)، انحراف چشم (لوچی یا استرابیسم)، و یا عدم شفافیت مسیر بینایی (ناشی از عواملی نظیر آب مروارید، کدورت قرنیه، و یا افتادگی پلک) رخ می دهد. عدم وضوح تصویر در چشم بیمار و بهتر بودن تصویر ایجاد شده در چشم سالم سبب می شود تا مغز بین دو چشم، چشم سالم را برای دیدن انتخاب کند و در واقع مسیر ارسال تصویر از چشم بیمار به مغز را مسدود و یا اصطلاحاً دید چشم بیمار را "خاموش" کند.

مکانیسم


میزان شیوع

در حال حاضر، شیوع تنبلی ‌چشم در جهان 5/2 تا 3 درصد است(برخی آمارها هم 1 تا 3 درصد را نشان می دهند). طبق آمار به دست آمده از اجرای برنامة پیشگیری از تنبلی ‌چشم در کشور، شیوع این اختلال در گروه سنی 4 تا 6 سال، 4/1 درصد است. تحقیقات نشان می‌دهد که تنبلی ‌چشم شایع‌ترین علت نابینایی یک‌چشمی در افراد زیر 20 سال است. این آمارها نشان‌دهندة اهمیت پیشگیری از تنبلی ‌چشم است. تحقیقات نشان می‌دهد که احتمال ابتلا به تنبلی‌ چشم در کودکانی که نارس متولد شده‌اند، نسبت به سایر کودکان، 30 درصد بیشتر است. بنابراین، کودکی را که نارس به دنیا آمده است، حتماً باید چشم‌پزشک معاینه کند.


پیشگیری

برای جلوگیری از تنبلی چشم، کودک باید بعد از تولد در زایشگاه توسط متخصص کودکان و در سنین 3 تا 4 ماهگی و 2 تا 3 سالگی توسط چشم پزشک معاینه شود. خوشبختانه اخیراً در ایران طرحی برای جلوگیری از تنبلی چشم اجرا شده است که در آن کلیه کودکان مهد کودک ها و آمادگی به رایگان تحت معاینه قرار می گیرند. بنابراین توصیه می شود در صورتیکه کودک خود را نزد چشم پزشک نبرده اید و کودک شما در سنین کودکستان و آمادگی است با شرکت در این طرح از سلامت بینایی کودک خود اطمینان یابید.

بنابراین در حال حاضرتنها راه پیشگیری از تنبل چشم تشخیص بموقع عوامل ایجاد کننده آن است و چون بسیاری از این عوامل برای خانواده ها ناشناخته است ، چشم همه کودکان باید حداقل سه بار قبل از دبستان در زمانهای مختلف معاینه شود 

سه ماهگی 

دو تا سه سالگی

پنج تا شش سالگی

 

همچنین اگر کودکی انحراف چشم دارد ، والدین باید به محض تشخیص ،  او را نزد متخصص برده و تحت درمان قرار دهند

 

درمان

درمان تنبلی‌ چشم به سه عامل بستگی دارد:

1_ سنی که در آن تنبلی‌ چشم به وجود آمده است

2_ مدت‌زمانی که از ایجاد تنبلی‌ چشم گذشته است

3_ سنی که در آن درمان آغاز شده است

به طور کلی، آگاهی والدین و همکاری آنها کلید موفقیت در درمان است. درمان تنبلی‌ چشم نیازمند همکاری تنگاتنگ والدین با متخصصان (بینایی‌سنج و چشم‌پزشک) است. والدین باید بدانند که دوران کودکی تنها زمان دستیابی به درمان کامل است و در صورت از دست دادن آن، این فرصت برای همیشه از دست رفته است. همچنین والدین باید صبور باشند و انتظار بهبودی سریع را نداشته باشند.

راه های بینائی در مغز، در سال اول زندگی تکامل زیادی می یابند، و تا سن 9 تا 10 سالگی تکامل و رشد این راه های عصبی پایان می پذیرد. چنانچه تنبلی چشم تا این سن پیشگیری نشود، به کم بینائی دائمی و غیر قابل علاج منجر خواهد شد. خوشبختانه تنبلی چشم در صورتیکه در زمان مناسب تشخیص داده شود براحتی قابل درمان است.

  • بستن چشم خوب 
  • تصحیح عیوب انکساری
  • penalization 
  • درمان های نگهدارنده 
  • راه های جدید


بستن چشم خوب 

درمان تنبلی چشم معمولاً بصورت بستن چشم سالم و وادار کردن مغز به دیدن با چشم تنبل است. این درمان ممکن است هفته ها و یا حتی ماه ها طول بکشد که البته چشم سالم باید به تناوب باز شود. مدت بستن چشم را متخصص تعیین می کند و در فواصل مشخص نیز باید بوسیله متخصص معاینه شود.

بستن چشم سالم

نکته: اگر متخصص توصیه کرد چشم کودک را ببندید ، طبق دستور او عمل کنید و چشم کودک را کمتر یا بیشتر از زمان تعیین شده نبندید


تصحیح عیوب انکساری 

در اغلب موارد تصحیح عیب انکساری شاید تنها اقدام لازم باشد. در مواردی که تنبلی ناشی از عیوب انکساری است تجویز عینک یا لنز سبب وضوح تصویر در چشم معیوب و درمان تنبلی خواهد شد.

 چشم پزشک ممکن است برای اصلاح عیب انکساری چشم (نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم)، عینک تجویز نماید. استثنائا در مواردی که تنبلی چشم ناشی از انحراف چشم باشد، درمان تنبلی چشم معمولا پیش از جراحی برای اصلاح انحراف چشم صورت می گیرد و بستن چشم غالبا پس از جراحی نیز ادامه می یابد.

اگر چشم پزشک متوجه آب مروارید (کاتاراکت) یا افتادگی پلک و یا ناهنجاری دیگری شود، اغلب انجام جراحی برای اصلاح مشکل زمینه ای قبل از درمان تنبلی لازم می باشد و پس از جراحی، بستن چشم سالم، برای بهبود بینایی لازم است.

 

Penalization

  در این روش سعی بر این است که چشم خوب نتواند اجسام دور و یا نزدیک را به خوبی چشم آمبلیوپ ببیند. این روش می تواند به سه فرم اپتیکال (با عینک)، فارماکولوژیک (دارویی) یا Banagerter filters (فیلتر نیمه شفاف) باشد. 

  •  Optical Penalization :  معمولا به صورت تجویز عینکی است که دید دور را در چشم خوب بدتر از چشم آمبلیوپ کرده ولی دید نزدیک چشم خوب بهتر از چشم آمبلیوپ باشد. این راه از نظر زیبایی قابل قبول تر از بستن چشم بوده و حتی برای چند سال قابل استفاده است.
  • Pharmacological Penalization:قابل قبول ترین راه در این روش استفاده از قطره آتروپین یک درصد در چشم سالم به مقدار 7-2 بار در هفته می باشد. موثر بودن قطره آتروپین حتی با مقدار 2 بار در هفته در مطالعات جدید ثابت شده است. در یک مطالعه برای درمان آمبلیوپی متوسط (دید100/20 – 40/20) که در چند مرکز تواما انجام شده است، کودکان 7-3 سال را انتخاب و گروه اول را با بستن چشم و گروه دوم را با آتروپین درمان کرده و بعد از 6 ماه نتیجه را مقایسه کرده اند، بستن چشم موجب بهبودی به میزان 1/3 خط در دید شده و آتروپین 9/2 خط دید این کودکان را بهبود بخشیده بود.
    براساس این مطالعه تاثیر آتروپین در درمان آمبلیوپی خفیف یا متوسط مشابه بستن چشم است.
    به علت ارزانتر بودن و وقت گیری کمتر و کاهش خطر آمبلیوپی در چشم خوب، این روش یک راه مطرح در درمان آمبلیوپی می باشد. ضمنا در مواردی که کودک همکاری لازم جهت بستن چشم را دارد،‌ آتروپین یک راه حل مناسب می باشد.
    رعایت چند نکته در زمان درمان با آتروپین ضروری به نظر می رسد:
    اول اینکه اگر آمبلیوپی ناشی از استرابیسم باشد، درمان باید باعث تغییر چشم قالب از چشم خوب به چشم آمبلیوپ شود.
    در موارد غیر استرابیسمی بررسی دید نزدیک مهم است و باید دید چشم آمبلیوپ بهتر از چشم خوب (که آتروپین دریافت کرده ) شود. اگر در عرض شش ماه از شروع درمان، بهبودی حاصل نشد، بررسی  مجدد و احتمالا تغییر نوع درمان توصیه می گردد.
    و آخرین نکته این که در مواردی که دید چشم آمبلیوپ کمتر از 100/20 است، شاید این درمان موثر نباشد و بستن چشم ارجح تر است. 
  • Pharmacological Penalization:   Bangerter Filters :  فیلتر های نیمه شفاف هستند که با Fogging (تیره کردن) چشم غالب سبب استفاده از چشم آمبلیوپ می شوند.


درمان های نگهدارنده 

 جهت نگهداری دید کسب شده یا بهبود  در چشم آمبلیوپ تا بلوغ سیستم بینایی، می توان از هر کدام از روش های فوق استفاده کرد. اهمیت درمان نگهدارنده در این است که عود آمبلیوپی بدون درمان نگهدارنده تا 50% می رسد.

 

راه های جدید

L-dopa/carbidopa-Sinemet: به صورت موقتی با افزایش پلاستیسیتی مغزی سبب بهبود پاسخ به آمبلیوپ تراپی می شود. بنابراین تحمل بیماران را بهتر کرده، ولی هیچ گونه اثر دائمی ناشی از دارو به تنهایی ثابت نشده است. در یک مطالعه جدید دیده شده که کاربرد این دارو به علت افزایش پلاسیتیسیتی مغزی، شانس ایجاد آمبلیوپی در چشم خوب را افزایش می دهد. بنابراین استفاده از آن باید با احتیاط بیشتری انجام شود.

 

نکته: در صورت تشخیص تنبلی چشم ، حتما تا پایان ده سالگی پیگیر وضعیت بینایی و تغییرات عیوب انکساری کودک باشید


جراحی

پژمان بختیاری(فوق تخصص چشم):تبلی چشم به عنوان بیماری ارتباط مغزی با چشم با هیچ درمان طبی جراحی یا لیزری قابل اصلاح نیست البته در بعضی موارد لیزر ممکن است کمک کننده باشد اما باید گفت بهترین راه اصلاح دید در تنبلی چشم استفاده از عینک است

 

عدم درمان تنبلی چشم چه عوارضی را به دنبال دارد؟

اگر تنبلی چشم درمان نگردد، کاهش بینایی جدی و دائمی در چشم تنبل رخ می دهد، دید سه بعدی از بین می رود و اگر چشم سالم بیمار شود یا به آن آسیبی برسد، ممکن است فرد تا آخر عمر از بینایی ضعیف رنج ببرد.


نقش والدین در درمان تنبلی چشم چیست؟

والدین نقش مهمی در تشخیص و درمان تنبلی چشم کودک خود دارند. چشم پزشک می تواند والدین را درباره نحوه درمان تنبلی راهنمایی نماید، اما مسئولیت انجام درمان اصلی بر عهده والدین است.

هر کودکی از بستن چشم سالم خود امتناع می ورزد؛ زیرا برای دیدن اشیا به چشم سالم خود وابسته می باشد، اما والدین باید کودک خود را برای انجام آنچه که به نفع اوست، تشویق و حتی وادار نمایند.

مدت زمان بستن از چند ساعت در روز تا تمام ساعات بیداری متفاوت است.

درمان تنبلی چشم باید هر چه زودتر شروع شود. بهتر است هنگامی که برای اولین بار چشم کودک بسته می شود، علت این کار برای او توضیح داده شود. همچنین بهتر است که ابتدا با بستن چشم عروسک، نحوه بستن برای کودک به نمایش گذاشته شود.

چناچه کودک دبستانی یا پیش دبستانی است، حتما درباره بستن چشم برای معلم وی توضیح لازم داده شود. برای تشویق کودک به انجام فعالیت های روزانه و توضیح درباره وضعیت وی به همکلاسی هایش، راهنمایی معلم مفید می باشد.


طول مدت درمان و میزان اثر بخشی آن چقدر است؟

مدت زمان بستن چشم کودکان متفاوت است. به عنوان یک اصل کلی: هر چه سن کودک کمتر و شدت تنبلی چشم وی کمتر باشد، درمان او سریع تر انجام خواهد شد. بهتر است بستن چشم تا زمانی که دید هر دو چشم یکسان شود ادامه یابد.

 

والدین گرامی
یادتان باشد که درمان کامل تنبلی‌ چشم بسیار مشکل است و پس از تشخیص بیماری، تازه در اول راه هستید، لذا پی‌گیری درمان تا بهبودی کامل دید دو چشم تا سن 10 سالگی الزامی است.
نکتة مهم در درمان تنبلی‌ چشم این است که هر چه سن کودک کمتر باشد، شانس درمان بیشتر و مدت درمان کوتاه‌تر می‌شود و هر چه درمان چشم تنبل دیرتر شروع شود، احتمال به دست آوردن بینایی کامل کمتر می‌شود.
بهترین سن برای درمان تنبلی‌ چشم قبل از پنج‌سالگی است.


با توجه به عدم همکاری گروهی از بچه ها، آیا روش دیگری جز بستن چشم ها وجود دارد؟

از قسمت پنالیزاسیون که در بالا ذکر شد می توان برای این مورد استفاده کرد.

 

منابع

http://www.koodakan.org

http://www.tebyan.net

http://blog.behzistitehran.org.ir

http://www.noorvision.com

http://dr-naderi.com

سلامت نیوز



لینک ثابت
موضوع : بیماریها - غیر ارثی
ارسال توسط blind
بازدید : 495 مرتبه
تاریخ : 29 شهریور 1390

آنیریدیا

تعریف تحت الفظی آنیریدیا یعنی اینکه عنبیه وجود نداشته باشد،به همین دلیل در زبان فارسی به این بیماری به نام فقدان عنبیه شناخته می شود. اما گاهی عنبیه بصورت ناقص وجود دارد، که آن هم در دورانی که کودک در رحم مادر است رشد چشم بصورت کامل اتفاق نمی افتد.در واقع کار عنبیه تنظیم مقدار نور ورودی به داخل چشم است. در صورت اشکالی در این بخش از چشم شبب اختلالاتی در بینایی می شود.خود فقدان عنبیه(آنیریدیا) دارای درجات و انواع مختلفی است بعنوان مثال برخی از افراد مبتلا تقریبا نابینای کامل هستند اما برخی دیگر حتی رانندگی می کنند.

آنیریدیا

 

 

فقدان عنبیه

فعالیتهای پزشکی

آنیریدیا پس از تولد می تواند بدتر شود زیرا فرد با افزایش سن ممکن است به اختلالاتی چون: گلوکوم،نیستاگموس،کاتاراکت،آمبلیوپی، لوچی، ناهنجاریهای قرنیه دچار شود. که اینها تنها تعداد کمی از بیماریهایی است که تکامل ناقص عنبیه می تواند باعث آنها شود. به هر حال بیشترین و برجسته ترین مشکل افراد آنیریدیا حساسیت به نور و فقر بینایی است.

اقدامات آموزشی

دامنه بینایی کودکانی که به آنیریدیا دچار هستند متفاوت است و حتی روز به روز مقدار بینایی آنها متغیر است. بیشترین مشکلات این نوع دانش آموزان تشخیص جزئیات است.معلمان ممکن است متوجه شوند که کودک سر خود را کج می کند تا بر شی متمرکز شود و یا اشیا را نزدیک چشمش می آورد ویا یک چشمش را می بندد. البته همه ی این موارد تنها مربوط به آنیریدیا نمی شود. کودکان کم سن تر چون هنوز مهارتهای ارتباطی شان گسترش نیافته است که به مربی خود در مورد مشکلشان آگاهی دهند بنابراین این احتمال وجود دارد که با رفتارهای منفی احساساتشان را منتقل کنند(دچار مشکلات رفتاری می شوند).برای همه ی کودکان در تمامی سنین مهم است که توسط همسالانشان پذیرفته شوند.هنگامی که یک دانش آموز در یک کلاس با بقیه فرق کند می تواند هدف مناسبی برای مسخره شدن و بدرفتاریهای سایر دانش آموزان باشد.اگر دانش آموزی نتواند بطور دقیق جزئیات را تشخیص دهد ممکن است در ارتباط شفاهی و اشارت با دوستان یا معلمانش دچار مشکل شود.و خود این عامل باعث مشکلاتی در رفتارهای اجتماعی فرد می شود و به عبارت دیگر نوع تعاملات فرد مبتلا اصلا زیبا نیست بطور مثال اگر کسی با او صحبت کند و او نتواند تشخیص دهد که هدف فرد او می باشد و پاسخش را ندهد ممکن است سبب دلخوری شود. و یا اینکه هنگام صحبت کردن سرش در جهت دیگری بغیر از شخص مقابلش باشد ممکن است این نوع برداشت حاصل شود که او انسان مغرور و یا بی ادبی است چه بسا همه ما دوست نداریم که شخصی که با او صحبت می کنیم سرش را به سمت دیگر بچرخاند و همین اتفاق برای افرادی می افتد که از نظر ظاهری نقص بیناییشان مشخص نیست و قاعدتا نوع رابطه آنها بسیار تاثیرگذارتر از یک نابینایی است که وضع ظاهری اش گویای مشکلش است.

تعدیل و تطابق

تنظیم روشنایی

کاهش میزان نور و کاستن درخشندگی مواد آموزشی(وایت برد،تابلو،صفحه نمایش و ...)

چشمه نو ر نبایستی مستقیما روبروی فرد باشد زیرا سبب ناراحتی آنان می شود.دانش آموز باید بتواند مقدار نور را به دلخواه تنظیم کند.

تغییر موقعیت

مکان نشستن دانش آموز در کلاس بسیار مهم است و بهتر است که در مکانی دور از پنجره باشد.

لنزهای رنگی

استفاده از عینک آفتابی یا لنزهای رنگی که توسط دکتر چشم پزشک تجویز می شوند می تواند به کاهش مقدار نور وردی به کره چشم کمک کند. که این عامل باعث می شود که چشم فرد زودتر از معمول خسته نشود و نور زیاد سبب ناراحتی دانش آموز و فرد مبتلا نشود.

کلاه

یک کلاه لبه دار یا کلاهی که دارای حاشیه های پهن دارد چشمها را از نور زیاد طبیعی و مصنوعی حفاظت می کند.

لنزهای اصلاحی

لنزهایی که توسط متخصصان تجویز شوند تا حدی می تواند سبب بهبود بینایی شود اما این  به معنی رفع کامل بیماری نیست بلکه باعث می شود که فرد مبتلا مقدار بیشتری از جزئیات را ببیند.برخی از این لنزها به نام عدسی های تماسی با سوراخ های ریز شناخته می شوند.

ترکیب لنزهای تماسی و عنبیه های مصنوعی می تواند بهتر عمل کند. از آنجایی که این لنزها مقدار کمی از نور را وارد چشم میکنند باعث بهتر شدن مقدار بینایی می شود.با این حال این امکان و جود دارد که ظاهر فرد غیر معمول به نظر بیاید چون که او بواسطه وجود لنز و عنبیه مصنوعی قادر به انجام حرکت صحیح چشم طبیعی نیست.

بزرگ کردن متن و عکس

چاپ بزرگنمایی کمک بسزایی به افراد آنیریدیا می کند تا بطور شفاف و واضح متون چاپی را مطالعه کنند.فونت آریال با سایز حداقل 14 بهترین وضوح را برای این افراد را داراست.تغییر فونت و سایز قلم برای نوسانات بینایی افراد مبتلا ضروری است. بزرگنمایی مواد آموزشی مثل تابلوی وایت برد،اوورهد و سایر وسایل برای دانش آموزان و نیز مسلط بودن آنها بر روی میز تحرریرشان از جمله کارهایی است که باید برای این کودکان انجام داد.

تضاد رنگی

سعی کنید که پس زمینه صفحه چاپی اعم از کاغذ یا صفحه نمایش مانیتور با رنگ متن تقابل و تضاد رنگی داشته باشد.پس زمینه ی سیاه با متن نوشتاری سفید می تواند به طرز قابل توجهی از انعکاس نور کم کند.اما با توجه به اینکه و ضعیت بینایی هر دانش آموز با سایرین تفاوت دارد سعی کنیی با آزمایش و تجربه رنگ های مورد استفاده را تعیین کنید. تا رنگی که برای دانش آموزمناسب تر است و او با آن تضاد رنگ راحت تر است تجویز شود.

تکنولوژی خواندن متن

نرم افزار صفحه خوان این امکان را به وجود می آورد که متن چاپی بصورت صدا در بیاید.و این فناوری به دانش آموز کمک می کند تا از نیاز به بینایی دیگران بی نیاز شود و یا به چشمش فشار وارد نشود و یا حتی اینکه از بینایی با قیمانده اش بهتر استفاده کند.

کتب صوتی از رایجترین اقلام مورد استفاده افراد آسیب دیده بینایی هستند.کتب درسی می توانند بصورت صوتی در بیایند تا دانش آموزان را توانمندتر می سازند تا از مفاد درسی شان اطلاع یابند. هم اکنون کتب درسی به صورت نوار و سی دی قابل دسترسی هستند.

دوربین یک چشمی

دوربین های یک چشمی برای دیدن فواصل و اشیا دوردست مثل تابلوی کلاس مورد استفاده قرار می گیرند. این دوربین ها مثل تلسکوپ های کوچک به نظر می رسند و به دانش آموز کمک می کنند تا اطلاعات را بزرگنمایی کند.بیشتر دوربین های یک چشمی کوچک و قابل حمل برای دانش آموزان هستند و به راحتی داخل کیف جا می شوند.

دستگاه بهدید(تلوزیون مدار بسته)

دستگاه بهدید شامل یک دوربین می باشد که عکس یا متن را بزرگنمایی کرده و روی مانیتور نمایش می دهد. در این دستگاه مقدار درخشندگی و رنگ متن برای دید بهتر قابل تنظیم است.اگر چه دستگاههای بهدید گران قیمیت هستند اما دانش آموز را قادر می سازند تا تمام مواد را بصورت بزرگ شده ببیند و تنها مختص متن و عکس نمی باشد.

بریل

اگرچه استفاده از خط بریل اولین اقدام برای دانش آموزان آنیریدیا نیست اما می تواند یک راه ثابت و یکنواخت برای کمک به آنها باشد.مشکلات بینایی آنیریدیا با افزایش سن افزایش می یابد و به عبارت دیگر مقدار بینایی مفید آنها با افزایش سن کاهش می یابد.بچه های کم سن بریل را زودتر یاد می گیرند و این امکان برایشان فراهم می شود که به چشمان خود برای خواندن متن فشار وارد نکنند.همچنین یادگیری بریل آنها را تشویق می کند تا مهارتهای خواندن و نوشتن شان را تقویت کنند.

عصای سفید

کودکان با تمام درجات مشکل بینایی ممکن است به استفاده از عصا برای حرکت بهتر در محیط اطرافشان نیاز پیدا کنند.مهارت عصا زنی باید توسط مربی جهت یابی و تحرک آموزش داده شود.

کاوش

دانش آموز آسیب دیده بینایی را تشویق کنید تا مثل سایر همکلاسی هایش در کلاس حرکت کند تا محیط اطراف را بهتر بشناسد و روشی برای جهت یابی و حرکت خود بیابد.

 

 

 



لینک ثابت
موضوع : بیماریها - ارثی
ارسال توسط blind
بازدید : 3320 مرتبه
تاریخ : 27 مرداد 1390

زالی یا آلبینیسم

زالی اختلالی ارثی است که بر اثر عدم وجود آنزیمی که در تشکیل ملانین نقش دارد بروز می کند. مبتلایان به زالی یا با کمبود رنگدانه مواجهند یا نمی توانند رنگدانه تولید کنند. از هر ۱۷ هزار نفر یک نفر به زالی دچار می شود.بد نیست بدانید علاوه بر انسان و دیگر پستانداران، زالی در پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی ها نیز بروز می کند. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که 5 گونه آلبینیسم ژنتیکی وجود دارد که شایع‌ترین آنها با عنوانoculocutaneous نوع اول یا (1)OCA و نوع دوم آن به نام (2)OCA شناخته می‌شوند. بیشتر بیمارانی که به 1OCA مبتلا هستند، پوست و موی سفیدی همچون برف دارند و این در حالی است که اثری از رنگدانه نیز در چشمان آنها دیده نمی‌شود. در این افراد عنبیه چشم به رنگ آبی پریده بسیار ملایم است، حال آن‌که ممکن است مردمک چشم قرمز رنگ باشد. این سرخ رنگی ناشی از نوری است که وارد مردمک شده و رگ‌های خونی در شبکیه را منعکس می‌کند. البته به صورت طبیعی مردمک چشم مشکی است، زیرا مولکول‌های رنگدانه در شبکیه، نوری را که وارد چشم می‌شود جذب می‌کنند و از پرش آن به محیط اطراف جلوگیری می‌کنند(نام دیگر این نوع زالی کامل است). در بیمارانی که به نوع 2OCA مبتلا هستند نیز مقادیر بسیار کمی رنگدانه تولید می‌شود و از این رو ممکن است موی این افراد بلوند روشن تا قهوه‌ای روشن باشد(نام دیگر این نوع زالی چشم است). معمولا عنبیه این افراد از طیف رنگی آبی تا خاکستری روشن است و مردمک نیز قرمز تیره تا خاکستری روشن. در کل، بیماران مبتلا به آلبینیسم حساسیت زیادی به نورهای روشن و شدید و درخشندگی آن دارند. کندی در بینایی در دوران کودکی از مهم‌ترین نشانه‌های این بیماری است که پزشکان توجه خاصی به آن دارند. از سوی دیگر، دوربینی و نزدیک‌بینی که با ناهمخوانی در بینایی همراه است، این افراد را با مشکلات زیادی همراه می‌کند. اما انحراف در چشم‌ها که هم به صورت عمودی و هم افقی است، از دیگر نشانه‌های روشن ابتلا به این بیماری به شمار می‌آید.

12

3

دلیل قرمزی مردمک را در تصویر زیر می بینید:

4

اما چشم آلبینیسم:

5

. فقدان رنگدانه در چشمها موجب بروز اختلالهای بینایی گوناگونی می شود که عبارتند از:

*کاهش تیزی دیداری

*حرکت غیر ارادی کره ی چشم(نیستاگموس)

*لوچی و تنبلی چشم

*حساسیت به نور شدید و خیره کننده.

زالی موجب تحول نقطه ی زرد می شود و مشکل اصلی در مرکز بینایی بروز می کند و این مرکز به طور کامل تحول نمی یابد(این امر ممکن است به ملانین که برای رشد طبیعی پیش از تولد لازم است مربوط باشد). بنا بر این، چشم نمی تواند، تصویرهایی را که به وسیله ی نور شدید ایجاد می شود،پردازش کند و با توجه به تحول ناقص مرکز بینایی،اصلاح کامل بینایی به وسیله ی عینک دشوار است. یکی دیگر از نقایص موجود در زالی چشمی مربوط به اعصابی است که از پشت چشم به مغز می روند. این اعصاب نمی توانند مانند چشم بهنجار مسیر معمولی را طی کنند و بیشتر تارهای عصبی به جای رفتن به هردو سمت مغز به سمت مخالف می روند.

ویژگی های رفتاری در بیماران

نوزادان مبتلا به آلبینیسم ممکن است طوری رفتار کنند گویی که در چند هفته نخست زندگی خود چیزی نمی‌بینند. این دسته از بیماران بتدریج برای مشاهده اطراف دقت بیشتری به خرج می‌دهند. تحقیقات نشان می‌دهند کودکی که به این بیماری مبتلاست، برای دیدن محیط اطراف و پردازش اطلاعات بصری انرژی و تلاش بیشتری به خرج می‌دهد که این مسأله می‌تواند به خستگی، کج‌خلقی و در نهایت انحراف بیشتر چشم منجر شود.

تأثیر آلبینیسم بر بینایی مبتلایان

افرادی که به آلبینیسم مبتلا هستند از نظر قانونی نابینا فرض می‌شوند زیرا سلول‌های دریافت‌کننده نوری در شبکیه این بیماران که وظیفه ردیابی نور را دارند، بشدت از نور اشباع شده و در نتیجه پیام‌های گیج‌کننده‌ای را به مغز ارسال می‌کنند. اگر به فردی که به آلبینیسم مبتلاست نگاه کنید، متوجه حرکات سریع و پرشی چشم این افراد خواهید بود. این وضعیت، به دلیل مواجه شدن چشم‌ها با محرک‌های بصری گیج ‌کننده است.

توضیح این که در چشم یک انسان سالم میلیون ها میلیون عصب حساس به نور وجود دارد که سطح این اعصاب پوشیده از ملانین است. در واقع این اعصاب به وسیله ملانین اطلاعات مربوط به چیزی که می بینیم را به دست می آورند و به مغز می دهند اما در افراد زال به دلیل تراکم کم ملانین تصاویر خوب نیستند، همچنین به دلیل این که در افراد زال نور از عنبیه نیز وارد چشم می شود این موضوع باعث می شود که تمرکز تصویر در یک نقطه وجود نداشته باشد و باعث عدم دید صحیح می شود. مغز برای رسیدن به دید بهتر یکی از چشم ها را از مسیر اصلی منحرف می کند و باعث بروز لوچی می شود. تنبلی چشم هم به دلیل عدم موفقیت چشم ها در درست دیدن به وجود می آید.

6

مبتلایان مستعد ابتلا به چه بیماریهای دیگری هستند؟

بر اساس تحقیقات مشخص شده است که مبتلایان به آلبینیسم بشدت در معرض خطر ابتلا به نوعی سرطان پوستی موسوم به «کارسینوما» قرار دارند. کارسینوما، غده سرطانی لایه برونی پوست بدن است که ممکن است لایه‌های عمقی پوست را نیز تحت تأثیر قرار دهد. از سوی دیگر، ثابت شده است که این افراد ممکن است به پیری زودرس مبتلا شوند.

آیا برای آلبینیسم درمانی وجود دارد؟

پاسخ به این پرسش متأسفانه «نه» است. با این حال، محققان علوم پزشکی به مبتلایان به این بیماری توصیه می‌کنند که تا حد امکان خود را از نور خورشید محافظت کنند. گرچه هنوز یک روش درمانی برای کمک به این افراد ارائه نشده است، اما تحقیقاتی نیز در این زمینه در دست انجام است. به عنوان مثال ریچارد کینگ، محققی در دانشگاه مینه‌سوتا در تلاش است تا روش‌های درمانی ژنتیکی را برای این بیماری ارائه کند. در قالب این پروژه، داروهایی تولید می‌شود که وارد سلول‌های بیمار می‌شوند و جهش‌های ژنتیکی مسؤول ایجاد آلبینیسم را اصلاح می‌کنند. تاکنون دانشمندان پیشرفت‌هایی در خصوص اصلاح این جهش‌ها در پوست و موی موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به آلبینیسم داشته‌اند، اما تا کاربردی شدن این یافته‌ها برای بیماران انسانی راه طولانی در پیش است.

مبتلایان آلبینیسم و مشکلات عاطفی _ اجتماعی

افراد سفیدرویی که از بیماری آلبینیسم رنج می‌برند، زندگی عادی دارند. البته در این رهگذر، حمایت‌های روحی و روانی از سوی اعضای خانواده، دوستان و معلمان نقش مهمی در کمک به رشد طبیعی و اجتماعی کودک مبتلا به این بیماری دارد. این حمایت‌ها موجب می‌شود تا چنین کودکانی تصویر بهتری از حضور خود در جامعه ترسیم و از گوشه‌گیری‌های احتمالی پرهیز کنند. نکته جالب این است که در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته دنیا، کلاس‌های مخصوصی برای تقویت روحیه این افراد برگزار می‌شود که در آنها راهکارهای ساده و مناسبی برای درگیر شدن هر چه عادی تر این افراد در زندگی روزمره ارائه می شود. به عقیده کارشناسان، کودکی که به آلبینیسم مبتلاست، ممکن است برای به حداقل رساندن آنچه که تفاوت با اطرافیان خوانده می‌شود، دقت بیشتری در زندگی و بخصوص محیط اطراف به خرج دهد که البته این کار با خستگی‌های مزمن همراه خواهد شد. نتیجه این خستگی‌ها، چیزی جز کج‌خلقی و عصبانیت‌های گاه و بیگاه نخواهد بود.

آمارها چه می گویند؟

براساس اعلام سازمان ملی آلبینیسم وpigmentation آمریکا، تقریبا از هر 17 هزار آمریکایی یک نفر به گونه‌ای از آلبینیسم مبتلاست؛ اما این وضعیت در شرق آفریقا شدیدتر است، به طوری که آمار یک در هر 3000 نفر به ثبت رسیده است. آلبینیسم هم در زنان و هم در مردان روی می‌دهد. تحقیقات اخیری که درخصوص این بیماری انجام شده، نشان می‌دهد که در سراسر جهان نوع اول این بیماری به ازای هر 40 هزار نفر، در یک نفر روی می‌دهد؛ اما نوع دوم این بیماری شایع‌تر است؛ به طوری که آمار یک در هر 15هزار تن به ثبت رسیده است. آلبینیسم چشمی نیز به ازای هر یک نفر 50 هزار نفر به ثبت رسیده است.

باورهای مختلف درباره ی مبتلایان آلبینیسم

از زمان‌های نه‌چندان دور و در بسیاری از مناطق دنیا، از جمله سرزمین‌های آفریقایی، افراد سفیدروی مبتلا به آلبینیسم را واجد قدرت‌های جادویی و ماورایی می‌دانستند. به همین جهت در برخی از مناطق زمین به عنوان جادوگر قبیله از احترام ویژه‌ای داشتند و در مناطق دیگر به تصور این‌که واجد قدرت‌های شیطانی هستند، به آتش کشیده می‌شدند! در فرهنگ کهن ایران نیز وجود شخصیتی همچون زال در شاهنامه کم و بیش نشان‌دهنده قدرت افسانه‌ای و ماورایی اوست. نکته جالب این است که در حال حاضر در کشور آفریقایی زیمبابوه، عقیده بر این است که زندگی با زنان سفید روی، باعث درمان ایدز می شود.

7

توصیه هایی برای این افراد

 افراد مبتلا به زالی اغلب با نابینایی کنشی مواجهند و تیزی دیداری محدود آنان موجب بروز مشکلاتی در مدرسه می شودکه از آن جمله می توان ناتوانی در خواندن مطالب چاپی ریز و مطالبی که بر روی تخته ی کلاس نوشته شده است و مشکلات مربوط به بازیهایی که با توپ انجام می شود را نام برد. زالی چشمی ممکن است به ناتوانی در امر رانندگی نیز منجر شود. شرایط روشنایی مناسب در مدرسه و محیط کار برای مبتلایان به زالی اهمیت دارد. در هنگام مطالعه هم لازم است که منبع نوری از پشت تابیده شود تا آسیبی به چشم وارد نشود. فعالیت آنها هنگامی که در معرض نور مستقیم و تابش خورشید نباشند افزایش می یابد و استفاده از عینکهای آفتابی نیز هراس از نور را در آنان کاهش می دهد.

منبع:

 وبلاگ مرکز بهداشتی درمانی ورکان :varkandoctor.blogfa.com

تحول روانی آموزش و توانبخشی نابینایان



لینک ثابت
موضوع : بیماریها - غیر ارثی
ارسال توسط blind
صفحه ی بعدی (/43729-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%87%D8%A7/2) 1 صفحه ی قبلی (0)
نمایش صفحه ی 1 از 1   |   15 نمایش در هر صفحه

مطالب اخیر
پیوند ها
نظر سنجی

اسلایدر

دانلود فیلم